Το "χωρίο" ακόμα αντιστέκεται!

Πηγή

Και μία "αναρχικιά" από τους "υποκινητές αίματος" που γελοιοποιεί τους "λεγεωνάριους"!!!

katikos from www.aformi.gr on Vimeo.

Πηγή Red NoteBook

Στην καρδιά μας, μπήκες!

Και πάλι ένα μεγάλο μπράβο...

...στην "διακριτική παρουσία" της αστυνομίας που κλείνοντας δρόμους δεν με άφησε να κυκλοφορήσω ελεύθερα για να βρεθώ με φίλους. Ένα μεγάλο μπράβο στον αγωνιστή της Προστασίας του Πολίτη που με κάνει να νιώθω ασφάλεια περνώντας ανάμεσα από τους γουρουνοκέφαλους προστάτες της χωρίς να ξέρω αν θα περάσω το βράδυ στο σπίτι μου, στο κρατητήριο, ή στο ΚΑΤ. 'Ένα μεγάλο μπράβο που για την επέτειο ενός δολοφονημένου παιδιού χρειάστηκε να αστυνομοκρατείται όλο το κέντρο της Αθήνας για να μην γίνουν τυχών επεισόδια.

Και εγώ είμαι κατά των επεισοδίων υπουργέ μου, αλλά όσο νά'ναι αυτή η στολή έχει λερωθεί τόσο πολύ με αίμα ξύλο και άδικες προσαγωγές που με αγριεύουν ως πολίτη. Προσωπικά νιώθω περισσότερη ασφάλεια πως δεν θα φάω ξύλο αν περνάω δίπλα από φρικιά και μαλλιάδες, απ' ότι όταν περνάω ανάμεσα από ματατζήδες.

Υπουργέ μας, με το να τους στήνετε σαν λεγεωνάριους σε κάθε γωνία του δρόμου δεν θα πετύχετε τον σεβασμό μας προς τις αστυνομικές αρχές ή το άτομο σας. Παρά μόνο φόβο και και το αδερφάκι του το μίσος. Και τα δύο αυτά αναζωπυρώνουν επεισόδια.

Σκεφτείτε τον πολίτη που βλέποντας τους και μόνο του έρχονται μνήμες βίας ή που έχει ο ίδιος υποστεί, ή κάποιος γνωστός του. Κάποιος μπορεί να μην συγκρατηθεί και να τους πετάξει μία πέτρα ή ένα βρομόλογο. (το τελευταίο προσφάτως τιμωρείται δια εξοστρακισμένου πυροβολισμού). Σκεφτείτε σε τι ψυχολογία μπορεί να μπαίνουν και οι ίδιοι οι μπάτσοι όταν στέκονται αναγκαστικά στο ψιλοβρόχι με όλο τον βαρύ τους εξοπλισμό. Βαριούνται βρέχονται, κουράζονται και ξαφνικά βλέπουν κάποιον που μπορεί να τους ξυπνήσει μνήμες από ρίψεις μολότοφ, πέτρες ή σφαίρες Καλάσνικοφ καταπάνω τους ή σε κάποιον συνάδελφο. Κάποιος ανεκπαίδευτος μπορεί επίσης να μην συγκρατηθεί και να γίνει από προκλητικός μέχρι βίαιος. Υπάρχει προκατάληψη φόβος και μίσος και από τις δύο πλευρές. Και η αστυνομία μόνο διακριτική δεν γίνεται.

Για να το κλείσω λίγο ευχάριστα και σαρκαστικά: Χτες άκουσα από τις ειδήσεις ότι η αστυνομία θα συλλαμβάνει όποιον βλέπει ότι "κινείται ύποπτα". Τι ακριβώς σημαίνει αυτό υπουργέ μας; Ποιος είναι ο σωστός τρόπος για να κινηθεί κάποιος ώστε να μην δημιουργήσει υποψίες; Σίγουρα πάντως όχι, όπως σε αυτό το βίντεο!

Αστυνομικός χτυπά διαδηλωτή

Στη σημερινή πορεία για τον ένα χρόνο από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου εγκαινιάστηκε το δόγμα Χρυσοχοΐδη που δείγματα είχαμε δει όλες τις προηγούμενες ημέρες. Ένα από αυτά που συνέβησαν είναι το απίστευτο περιστατικό της απρόκλητης επίθεσης ανδρών της ομάδας Ζήτα με τις μηχανές με ιλιγγιώδη ταχύτητα εναντίον του πλήθους! Αποτέλεσμα είναι ο σοβαρός τραυτισμός μεταξύ άλλων του μέλους του ΕΕΚ Αγγελικής Κουτσουμπού, αγωνίστριας εναντίον της δικτατορίας, από την οποία είχε φυλακιστεί. Το παρακάτω βίντεο είναι από τη ΝΕΤ, κρατικό κανάλι και δείχνει ένα ζητά να περνάει μέσα από το πλήθος και να χτυπάει με τη μηχανή ένα διαδηλωτή και βέβαια να μη γυρίζει ούτε να τον κοιτάξει! Δεν γνωρίζω αν το άτομο που φαίνεται στο βίντεο είναι η Αγγελική Κουτσουμπού. Αν κάποιος γνωρίζει, ας ενημερώσει.




Ενημέρωση: Η Αγγελική Κουστουμπού χειρουργείται αυτή την ώρα με αιμάτωμα στο κεφάλι ενώ έχει υποστεί και συντριπτικό κάταγμα κλείδας.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ 6/12/2008

Trouble Every Day (Frank Zappa & Mothers)

Ενα τραγούδι που το σκεφτόμουνα απο την αρχή των griots.

Lyrics | Frank Zappa - Trouble every day lyrics

ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΗΓΙΑ

ΖΤΗ ΧΤΕΖΙΝΗ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΗΓΙΑ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΤΟ ΖΥΝΤΑΓΜΑ, Η ΟΜΟΝΟΙΑ, Η ΑΡΙΖΤΟΤΕΛΟΥΖ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΖΤΗΜΙΑ, ΩΖ ΧΩΡΟΙ ΠΡΟΖ ΑΠΟΦΥΓΗΝ!

Strikes and demonstrations are a regular occurrence. Greece is a stable democracy and these activities for the most part are orderly and lawful. However, a wave of incidents started when a teenager was shot and killed in an encounter with the police in December 2008. Incidents occurred throughout Greece, but the primary sources of violence were in Athens and Thessaloniki., Protestors there engaged in violent confrontations with the police and carried out destructive vandalism and rioting in localized areas, some of which are areas frequented by tourists, injuring numerous police officers. Riot control procedures often include the use of tear gas. Visitors should keep abreast of news about demonstrations from local news sources and hotel security. When there are demonstrations, visitors should be aware of and avoid places where demonstrators frequently congregate, such as the Polytechnic University area, Exarchia, Omonia, and Syntagma Squares in Athens, and Aristotle Square in Thessaloniki. Greek police are generally prohibited from entering Greek public university campuses. As a result, the campuses are sometimes exploited as a refuge by people who may engage in petty crime and vandalism. Information regarding demonstrations which have been brought to the attention of the U.S. Embassy can be found on the Embassy web site.
[...]

ΠΗΓΗ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΚΟΥΛΑ ΖΑΖ ΑΠΟ ΤΟ ΑΖΥΛΟ ΛΕΜΕ!

Συγκέντρωση για το πάρκο ΠΑΤΗΣΙΩΝ & ΚΥΠΡΟΥ

Σήμερα 14:00 στο Δημαρχείο, πλ. Κοτζιά

Πηγή Indymedia

Καλούμε όσους εκφράζονται μέσω της τέχνης

Ακριβής τοποθεσία: αίθουσα "Γκίνη" του Πολυτεχνείου
Διοργάνωση: ΄Άνθρωποι των τεχνών


Άνθρωποι με καλλιτεχνικές ανησυχίες, που βρεθήκαμε στους δρόμους τις μέρες του Δεκέμβρη:
Θέλουμε να εκφραζόμαστε καλλιτεχνικά, ελεύθερα και αδιαμεσολάβητα.
Ο τρόπος απόκτησης του χώρου, είναι υπό συζήτηση.
Καλούμε όσους εκφράζονται μέσω της τέχνης, στην 2η ανοιχτή συνέλευση.
Ελάτε με προτάσεις για χώρους και τρόπους λειτουργίας.
Η συνέλευση θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα "Γκίνη" του Πολυτεχνείου
(είσοδος από Στουρνάρη), την Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στις 17:00.
Επίσης, η πρόσκληση απευθύνεται και σε όλες τις συνελεύσεις καλλιτεχνών που πραγματοποιούνται αυτήν την περίοδο. Σε όλους τους καλλιτέχνες, επαγγελματίες ή μη, από όλους τους χώρους των τεχνών.

Aν η καταληψη της Λυρικης εξακολουθει και τη Δευτερα τοτε με πορεια απο το πολυτεχνειο θα παμε 6μ.μ. να κανουμε τη συνελευση στη Λυρικη

http://a-gnosti-kallitexnes.blogspot.com/

Πηγή Indymedia

Κατάληψη στην Εθνική Λυρική Σκηνή

Σήμερα τη νύχτα ξεκίνησε μια κατάληψη στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Όπως διαβάζουμε και από το μπλογκ η κατάληψη γίνεται σα συνέχεια της εξέγερσης του Δεκεμβρίου, από πολίτες, όχι απαραίτητα του χώρου της Λυρικής Σκηνής ή της κλασσικής μουσικής.

Στο μπλογκ, στην αιτιολόγηση της κατάληψης παρατίθενται μια σειρά από ιστορικά γεγονότα που έχουν να κάνουν με κοινωνικούς αγώνες των τελευταίων πενήντα χρόνων στη χώρα μας και τη στάση που κράτησε η Λυρική Σκηνή τις ημέρες των γεγονότων εκείνων. Η αντιπαράθεση ιστορικών γεγονότων με τις αντίστοιχες πρεμιέρες εκείνης της περιόδου της Λυρικής Σκηνής δεν ξέρω με ποιο τρόπο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα από τα μέλη της κατάληψης για να αιτιολογήσει τους λόγους που τους ώθησαν να καταλάβουν το κτήριο της Κρατικής μας Όπερας.

Και εδώ θέλω να πω ένα απλό πράγμα: Θεωρώ ότι η Τέχνη με τις όποιες ιδιομορφίες έχει καθεμιά μορφή της, δεν πρέπει να απέχει από τους κοινωνικούς αγώνες. Η Τέχνη, όπως και κάθε εκδήλωση της ζωής, είναι αποτέλεσμα της ζωής της ίδιας. Κατά συνέπεια, όσο και να προσπαθήσει κάποιος, καλλιτέχνης ή απλός θεατής ή ακροατής, να κλείσει τα αυτιά και τα μάτια του για να αποφύγει να ακούσει αυτό που γίνεται δίπλα του, αν αυτό είναι αρκετά δυνατό δε θα μπορέσει να το αγνοήσει.

Η Εθνική Λυρική Σκηνή και οι καλλιτέχνες της όπερας, στους οποίους έχω την τιμή να ανήκω, είναι αλήθεια ότι δεν διακρίνονται για την οξεία πολιτική τους σκέψη και για τη βαθειά τους πολιτικοποίηση. Και αυτό έχει βαθειές ρίζες ιστορικές.

Το οικοδόμημα της δυτικής κλασσικής μουσικής αλλά και της όπερας αναπτύχθηκε κυρίως σε προηγούμενους αιώνες, όπου οι κοινωνικοί αγώνες δεν ήταν τόσο ανεπτυγμένοι, ή τόσο ισχυροί. Οι μουσικοί πάντα, για να τη βγάλουν καθαρή και να επιβιώσουν, αναζητούσαν μια θέση δίπλα σε ένα βασιλιά ή έναν πλούσιο, που για λόγους γοήτρου τούς προσελάμβανε για να γράφουν μουσική μόνο γι αυτόν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Josef Haydn, από τους λίγους μουσικούς που κατόρθωσαν να ζήσουν μια ζωή ισσοροπημένη και όχι πνιγμένοι στα χρέη, όπως ο μεγάλος φίλος και σύγχρονός του Wolfgang Amadeus Mozart.

Η μουσική και κυρίως η όπερα ήταν πάντα συνδεδεμένη με τους οικονομικά ισχυρούς. Και γι αυτό υπήρχε ένας πολύ σημαντικός λόγος: Η όπερα, όπως ενδεχομένως και το σινεμά είναι μια πάρα πολύ ακριβή τέχνη. Όμως η όπερα, όπως και το σινεμά, δεν είναι μια ελιτίστικη τέχνη όπως ενδεχομένως πιστεύει πολύς κόσμος και με το ποστ του ενδεχομένως το μπλογκ της κατάληψης αφήνει να διαφανεί.

Στις χώρες της κεντρικής και νότιας Ευρώπης η όπερα είναι ένα λαϊκό είδος, κάτι σαν το λαϊκό θέατρο και οι άνθρωποι παθιάζονται με αυτό. Στην Αυστρία αν κάποιος ασχημονήσει πάνω σε ένα έργο του εθνικού τους συνθέτη, του Mozart, το θέμα γίνεται πρωτοσέλιδο και οι καλλιτέχνες της όπερας είναι κάτι σα ροκ σταρ. Το ίδιο και στη Γερμανία, αλλά και στην Ιταλία και λιγότερο στην Ισπανία και τη Γαλλία ή την Αγγλία.

Στην Ελλάδα η όπερα είναι ένα ας πούμε ξενόφερτο είδος. Κι αυτό γιατί την εποχή που αναπτυσσόταν, από την Αναγέννηση και μετά, ο Ελλαδικός χώρος ήταν κάτω από την τουρκική κατοχή και άρα είχαμε την επιρροή του ανατολίτικου τρόπου σκέψης περισσότερο και κυρίως στη μουσική. Όμως, παρά το γεγονός ότι το είδος είναι ξενόφερτο, έχει πολύ μεγάλη λαϊκή αποδοχή.

Οι Έλληνες ως λαός αγαπάμε πολύ τη μελωδία και κυρίως τη μεσογειακή Ιταλική μελωδία, ας πούμε το Ιταλικό belcanto, το ωραίο τραγούδι όπως λέει και η λέξη στα Ιταλικά. Γι αυτό και πολύς κόσμος, όχι απαραίτητα πλούσιος ή μορφωμένος μουσικά συρρέει στη Λυρική Σκηνή για να ακούσει τα αγαπημένα του έργα από τους Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες. Αυτό δεν σημαίνει ότι συμφωνούν με την άποψη της άρχουσας τάξης, ή ότι χαίρονται όταν τα κινήματα καταπνίγονται.

Απλά πηγαίνουν εκεί γιατί αποζητούν λίγη ομορφιά. Και αυτό παρέχει η όπερα στην κοινωνία: Ομορφιά. Η ανάγκη για λίγη ομορφιά σε αυτόν τον άσχημο κόσμο που ζούμε, είναι αυτή που δημιούργησε την ανάγκη γι αυτή τη μορφή τέχνης. Και είναι και αυτή η ίδια η ανάγκη που συνεχίζει να τη συντηρεί. Σε μια παράσταση όπερας κάποιος ξεχνάει για λίγο την καθημερινότητα αλλά έρχεται αντιμέτωπος με ζητήματα προσωπικά, υπαρξιακά, που έχουν να κάνουν με την ουσία της ύπαρξης, όπως είναι ο έρωτας και ο θάνατος. Και τα κοινωνικά κινήματα, ναι! Ένας από τους πιο πολιτικοποιημένους συνθέτες υπήρξε ο Μπετόβεν του οποίου η όπερα Fidelio, εκτός από ένα αριστούργημα της τέχνης, είναι και ένα από τα πιο πολιτικοποιημένα έργα της κλασσικής μουσικής.

Για να τελειώνουμε: Συμφωνώ με την κατάληψη ως μορφή αγώνα. Μας δίνει τη δυνατότητα να συζητήσουμε μια σειρά ζητήματα που παρά το γεγονός ότι είναι σημαντικά, δε μας απασχολούν και τόσο το τελευταίο διάστημα, όπως η σχέση τέχνης και κοινωνικών αγώνων.

Το να αιτιολογεί την κατάληψη κάποιος όμως λοιδορώντας συλλήβδην το χώρο της όπερας και των καλλιτεχνών της ως αρωγούς στα σχέδια της άρχουσας τάξης και των εκπροσώπων της δείχνει πρώτα από όλα ότι είναι ανιστόρητος και έχει πλήρη άγνοια του χώρου.

Θα είμαι εκεί για να συζητήσουμε όλοι μαζί. Αν είστε καλλιτέχνες ή όχι το ίδιο κάνει. Ελάτε όλοι από κει.

Για το τέλος ένα κομμάτι από το Fidelio από το μεγάλο τενόρο James King.

Τετράπτυχο

4 σχέδια για το G-riot σχεδιασμένα με μολύβι...

ΠΡΙΓΚΗΠΕΣ

Προσοχή!!!

Μπάτσοι με πολιτικά, οι ίδιοι που μπορεί παίζοντας τους "κουκουλοφόρους" να πετούσανε πέτρες ανακατεύονται με τους αναρχικους που αφού απομονώσουν και πλακώσουν στο ξύλο κάνουνε προσαγωγές στην ΓΑΔΑ σε άσχετο κόσμο. Έχετε λοιπόν το νου σας!!!
Αλήθεια μπροστά σε αυτήν την ασυδοσία πώς κινείται κανείς δικαστικά;

ΣΑΒΒΑΤΟ 24/1 12:00 ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ

Ο Π. Κατσιμίχας στο ΣΚΑΙ.gr

Συνέντευξη στη Νάντια Παπανικολάου - 13/01/2009

Με αφορμή τα γεγονότα του Δεκεμβρίου, ο Πάνος Κατσιμίχας παραθέτει τη δική του άποψη, και σημειώνει 20 χρόνια μετά τη "Μοναξιά του Σχοινοβάτη", ότι βλέπει τις άλλες μέρες που περίμενε, να έρχονται...
Όσοι κατακρίνουν το εύρος των κινητοποιήσεων, μιλούν για παιδιά που παρασύρονται από πολιτικά υποκινούμενα συμφέροντα, χωρίς να έχουν απόλυτη συναίσθηση της αιτίας της "επανάστασης" τους. Εσύ που έχεις μια κόρη στα όρια της εφηβικής συνειδητοποίησης νιώθεις πως τα παιδιά γνωρίζουν, ή απλώς ακολουθούν;
Όσοι κατακρίνουν τις κινητοποιήσεις των "παιδιών" αυτών, ας κοιτάξουν πρώτα τις κουκούλες της υποκρισίας που φοράνε αυτοί σε εικοσιτετράωρη βάση και μετά ας έχουν τα μούτρα να μιλάνε.

Τα "παιδιά", μας μπανίζουν προσεκτικά λεπτό προς λεπτό και μετράνε τις πράξεις και τα λόγια μας με το ζύγι, όχι φυσικά της απόλυτης και συνειδητοποιημένης γνώσης, αλλά με το αλάνθαστο κριτήριο της ευαισθησίας και του φιλότιμου που μόνο η νεότητα διαθέτει.

Θυμάμαι τον εαυτό μου 15 χρονών και ξέρω καλά τι λέω. Οι κουκουλοφόροι της υποκρισίας, γονείς, δάσκαλοι, δημοσιογράφοι, πολιτικοί, παπάδες και όλοι αυτοί που κάνουν κουμάντο στη ζωή των "παιδιών" αυτών, που (για όποιον του διαφεύγει) είναι οι αυριανοί ενήλικες, πρέπει τώρα να κάνουν μόνο ένα πράγμα. Πρέπει να το βουλώσουν και να κάνουν την αυτοκριτική τους. Πρέπει να κάτσουν να τα σκεφτούν όλα από την αρχή. Εννοείται φυσικά, ότι υπάρχουν και οι φωτεινές εξαιρέσεις που δυστυχώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Θα παρότρυνες ή θα αποθάρρυνες την κόρη σου από το να κατεβεί στους δρόμους διαμαρτυρόμενη;
Θα ήταν μεγάλη χαρά μου, αν με έγραφε στα παλιά της τα παπούτσια και δε με ρωτούσε καθόλου. Διάβασα κάπου την απάντηση ενός 17χρονου από το Μπραχάμι και γελάω ακόμα. "Σιγά μη ρωτήσουμε το ΣΥΡΙΖΑ ή όποιο άλλο κόμμα, ή τον λυκειάρχη ή τον παπά της ενορίας". Φαντάζεσαι να ρωτάγαμε εμείς τους γονείς μας αν έπρεπε ή δεν έπρεπε το Νοέμβρη του 1973 να πάμε στο πολυτεχνείο;

Η ζωή θα μπορούσε και θα έπρεπε να είναι απλή και δίκαιη για όλους. Δυστυχώς όμως είναι μπερδεμένη, άδικη και πρόστυχη. Κάθε γενιά είναι υποχρεωμένη να δώσει τους δικούς της αγώνες. Και δυστυχώς να δώσει τους δικούς της νεκρούς. Οι δικοί μας νεκροί δεν επαρκούν πια. "Κουράστηκαν". Αφήστε τους νεκρούς του πολυτεχνείου να ησυχάσουν. Το κτήνος της εξουσίας θέλει φρέσκο αίμα. Θέλετε λοιπόν καπιταλισμό, με π**στιες, διαπλοκή, καταπίεση, μπάτσους, πυροβολισμούς και αίμα; Πάρτε μολότοφ και κοτρόνες στη μάπα και όπου βγει. Τελεία και παύλα. Πολιτισμένη συζήτηση με ουραγκοτάγκους δεν γίνεται. Τι μένει στους απελπισμένους λοιπόν;
Πιστεύεις πως τα παιδιά ξεσηκώνονται με συγκεκριμένα αιτήματα, συνειδητοποιημένα και συγκροτημένα;
Παλεύουν τα καημένα, με τα εφόδια και τη συγκρότηση που μπορεί να τους δώσει η ηλικία τους, των 16, 17 και 18 χρονών και η άθλια παιδεία που τους παρέχεται. Το ψελλίζουν με χίλιους τρόπους: "θέλουμε καλύτερα σχολεία, θέλουμε να μη μας λετε ψέματα, θέλουμε ίσες ευκαιρίες, θέλουμε να σπουδάζουμε και τα πτυχία μας να σημαίνουν κάτι". Ουρλιάζουν "θέλουμε μια γ*****νη καλύτερη ζωή". Τι άλλο να πουν; Πώς να το πουν; Ακόμη και οι μεγαλύτεροι, οι φοιτητές, τα ίδια λένε, τα ίδια γράφουν στα πανό τους. Ποιος τους ακούει; Ποιος τους λογαριάζει; Πιστεύω ότι πετάνε την πέτρα και τη μολότοφ, όχι για να σκοτώσουν το μεροκαματιάρη μπάτσο. Την πετάνε στη μούρη των επαγγελματιών της πολιτικής. Στη μούρη της εξουσίας την πετάνε και ας μην το συνειδητοποιούν ακόμα.

Σύμφωνοι. Η ΚΝΕ, δρα συνειδητοποιημένα, συγκροτημένα και συντεταγμένα. Ε και λοιπόν; Δεν είναι όλοι στην ΚΝΕ. Τι να κάνουμε; Εγώ πριν 20 χρόνια το 1988, τους είχα δει ήδη και τους είχα περιγράψει στη "μοναξιά του σχοινοβάτη". "..με τα μαύρα ρούχα αμίλητοι καπνίζουν οι φίλοι κι ονειρεύονται να φύγουν μακριά...οι φίλοι που δεν βρήκανε, τίποτα ν' αγαπήσουν, που δεν πιστεύουν τίποτα, κανέναν, πουθενά.. υπάρχουν χίλιοι τρόποι για να τρελαθείς, υπάρχουν κι άλλοι τόσοι για να λες υπομονή. Όμως για μένα είν΄ αργά να τρελαθώ και ειν' ακόμα πιο αργά, να κάνω υπομονή. Θα μείνω εδώ και θα υπάρχω όπως μπορώ και για το πείσμα σας γουρούνια θα αντέχω. Θα περιμένω άλλες μέρες... Θα περιμένω άλλες μέρες". Είκοσι ολόκληρα χρόνια μετά, τις βλέπω να έρχονται αυτές οι άλλες μέρες. Αγριεμένες, ασύνταχτες, ματωμένες, οργισμένες. Με λάθη, με υπερβολές, αλλά έρχονται. Όποιος δεν το βλέπει, ή είναι εκ του πονηρού, ή είναι μ****ας.
Υπάρχει σωστή και λάθος συμπεριφορά σε μια λαϊκή επανάσταση - εξέγερση; Ποιος καθορίζει αυτούς τους κανόνες;
Πιστεύω ότι οι δύο μεγαλύτεροι διανοητές του εικοστού αιώνα, είναι ο Κάρολος Μαρξ και ο Σίγκμουντ Φρόιντ. Ο πρώτος γιατί προσπάθησε να εξηγήσει (προς όφελος του ανθρώπου και όχι του ψυχοπαθή - δικτάτορα Στάλιν), επιστημονικά το έξω χάος (με τις αναλύσεις του για την κοινωνική διαστρωμάτωση και την διάκριση των τάξεων, την "υπεραξία" κλπ) και ο δεύτερος, ο Φρόιντ, γιατί προσπάθησε να εξηγήσει το εντός μας χάος, με την ψυχανάλυση και το σπουδαίο έργο που άφησε. Ο Μαρξ έγραψε λοιπόν κάπου, ότι "η βία είναι η μαμή της ιστορίας".

Καμία επανάσταση - εξέγερση, από το Σπάρτακο μέχρι τη Γαλλική και την Οκτωβριανή επανάσταση, δεν έγινε με λουλούδια και αγάπες. Όλες οι εξεγέρσεις γίνανε πάντα με αίμα, με ξύλα, πέτρες, τσεκούρια, σπαθιά, κανόνια και ντουφέκια, ο,τι πιο κτηνώδες δηλαδή μπορεί να χρησιμοποιήσει ο άνθρωπος, για να απαλλαγεί όμως από την κτηνωδία. Πρόσεξε. Όχι για χάρη γούστου. Το ξαναλέω. Για να απαλλαγεί από την κτηνωδία. Ποια σωστή λοιπόν και λάθος συμπεριφορά; Τους κανόνες τους καθορίζει η ανάγκη.
Είναι σωστό να μετράμε την αξία ή την σοβαρότητα των ενίοτε λαϊκών κινητοποιήσεων με άξονα αναφοράς πάντα τις προηγούμενες δεκαετίες;
Είναι τελείως λάθος να χρησιμοποιείς σαν άξονα αναφοράς προηγούμενες δεκαετίες, για να μετρήσεις και να αξιολογήσεις τις λαϊκές κινητοποιήσεις του σήμερα. Κάθε εποχή έχει τα δικά της χαρακτηριστικά και τις δικές της ιδιομορφίες. Πιστεύω όμως, ότι μπορείς σίγουρα να πάρεις κάποια διδάγματα από το παρελθόν, αν δεις τα πράγματα διαχρονικά και με ανοιχτό μυαλό. Η πάλη των ανθρώπων για το αυτονόητο, για το δίκαιο, είναι μια πανάρχαια αλυσίδα. Δεν πρέπει να εγκλωβιζόμαστε στον κρίκο που αφορά μόνο την εποχή μας. Το παρελθόν έχει πάντα, κάτι να μας διδάξει.
Τι διαφοροποιεί τους σημερινούς νέους που εξεγείρονται από την γενιά του Πολυτεχνείου;
Η μεγάλη διαφορά είναι ότι η γενιά του πολυτεχνείου μεγάλωσε, έζησε και σπούδασε μέσα σε μια στρατιωτική, κτηνώδη, φανερή, κραυγαλέα χούντα που δεν έκρυβε το πρόσωπό της και τις προθέσεις της. Ήμουν 15 χρονών (στην γ` γυμνασίου),όταν έγινε το πραξικόπημα του 1967 και το πολυτεχνείο με βρήκε 20 χρονών στο τρίτο έτος στην Πάντειο. Ωραία νιάτα!.. Έχω πολλές φορές μαλώσει με συνομηλίκους μου, που αναπολούν εκείνα τα χρόνια και αναστενάζουν λέγοντας "ωραία χρόνια εκείνα". Δεν το εύχομαι σε κανέναν. Αυτό τους απαντάω εγώ.

Από την άλλη πλευρά, οι σημερινές γενιές, ζουν μια εξίσου σκληρή και ύπουλη "χούντα" που φοράει σαν τον καραγκιόζη τα κουρέλια της αστικής δημοκρατίας και αυτό, γιατί λέει, έχουμε το δικαίωμα να λέμε ό,τι θέλουμε και μπορούμε κάθε τέσσερα χρόνια να ψηφίζουμε. Εντάξει. Καμία αντίρρηση. Αν όμως αυτό φτάνει, τότε γιατί ο κόσμος και η κοινωνία βράζει σαν καζάνι; Γιατί βγαίνει έξω και προσπαθεί, αποτυχημένα ευτυχώς, να κάψει μέχρι και τη βουλή; Γιατί τα επεισόδια εξαπλώθηκαν αστραπιαία σε όλες σχεδόν τις μεγάλες πόλεις της χώρας; Πόσοι χιλιάδες προβοκάτορες υπήρχαν στους δρόμους όλες εκείνες τις μέρες; Σίγουρα υπήρχαν και προβοκάτορες. Σιγά το νέο. Αυτοί πάντα υπάρχουν. Οι υπόλοιποι όμως τι ήτανε;

Οι σημερινές γενιές, ζούνε μια κρυφή χούντα και γι' αυτό περισσότερο επικίνδυνη. Ζούνε την "τηλεοπτική δημοκρατία" της βλαχογκλαμουριάς, της αναξιοκρατίας, του διεφθαρμένου κράτους, την κτηνωδία των αλητών που πατάνε επί πτωμάτων για να πλουτίσουν εύκολα, γρήγορα και φυσικά ατιμώρητα, τη διγλωσσία και τη δειλία των πολιτικών, της κακίστης ποιότητας παιδείας, τους μισθούς πείνας, την αλητεία των "κουμπάρων", τον αγροίκο νεοπλουτισμό των αεριτζήδων που "κατεβαίνει" μέσω των τηλεοπτικών και άλλων μέσων και προβάλλεται σαν πρότυπο ζωής και όλο αυτό καλούνται οι νέες γενιές να το φάνε και να το χωνέψουν και να κάτσουν ήσυχα σαν κότες και να πούνε από πάνω κι "ευχαριστώ". Όμως, όπως λέει κι ο Bob Dylan "something is happening here, mr. Jones but you don't know what it is. Do you?".
Νιώθεις πως αυτά τα παιδιά θα αποτελέσουν την εξαίρεση στην αυτοσυντήρηση ενός συστήματος ενάντια του οποίου σήμερα μάχονται; Με άλλα λόγια, τι νόημα έχει ο σημερινός αγώνας αν μεθαύριο λαδώσουν για να βγάλουν το δίπλωμα της οδήγησης και για να βρουν μια καλή θέση το δημόσιο;
Τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Τα νέα παιδιά μεγάλωσαν σε ένα περιβάλλον απομόνωσης του στυλ "εγώ και το computer μου", μεγάλωσαν μέσα σε ένα κλίμα ατομικισμού του στυλ ο "σώζων εαυτόν σωθήτω". Αυτά όλα τους τα φόρεσαν καπέλο κατ' αρχάς μέσα από την οικογένεια και φυσικά τους τα φόρεσε η γενικότερη γραμμή - μήνυμα μιας κοινωνίας, που θα έπρεπε να ντρέπεται για τον εαυτό της.

Τώρα για πρώτη φορά, έζησαν και βίωσαν την πρωτόγνωρη, καταλυτική δύναμη, της συλλογικής δράσης. Ένοιωσαν τι θα πει ενεργώ, έχοντας πλάι μου χιλιάδες άλλους. Αυτό είναι κατά τη γνώμη μου το σπουδαιότερο που τους συνέβη. Και το λέω, γιατί από όσο μπορώ να ξέρω, η πλειοψηφία ήταν παιδιά που δεν είναι οργανωμένα σε κάποιο κόμμα ή κάποια κομματική νεολαία.

Όταν τους άκουσα μια από εκείνες τις μέρες, μεσημέρι, μέσα στο κρύο, να φωνάζουν συνθήματα και τους είδα να κατευθύνονται μέσω της Βενιζέλου στη Νέα Σμύρνη προς το κέντρο της Αθήνας, είπα μέσα μου "άντε πουλάκια μου. Ήρθε η ώρα να φάτε και σεις το δικό σας κρύο, το δικό σας κυνήγι, να έχετε τον πρώτο δικό σας νεκρό" και βουρκώσανε τα μάτια μου.

Τώρα, πόσοι από αυτούς θα χαθούν στην πορεία, πόσοι θα ξεχάσουν, πόσοι θα συμβιβαστούν, αυτό θα το δείξει η ζωή και το άμεσο μέλλον. Ελπίζω όμως ότι κάποιοι, ελπίζω οι περισσότεροι, δεν θα ξεχάσουν.
Θεωρείς ότι οι καλλιτέχνες με πολιτική σκέψη, την οποία έχουν επανειλημμένα εκφράσει μέσα από το έργο τους, θα έπρεπε να αρκούνται στην τέχνη ώστε να εκφραστούν ή να μιλούν ανοιχτά παροτρύνοντας / αποθαρρύνοντας τέτοιου είδους εκδηλώσεις;
Πιστεύω ότι οι καλλιτέχνες με πολιτική σκέψη όπως το διατυπώνεις, πρέπει να εκφράζονται, πρέπει να παίρνουν θέση και μέσα από το έργο τους, αλλά και πέρα από αυτό. Και μάλιστα όχι μόνο σε ακραίες στιγμές, όπως αυτές που ζήσαμε, αλλά και σε στιγμές καθημερινές, που φαινομενικά όλα είναι ήσυχα και τα πράγματα δείχνουν ότι "δεν τρέχει τίποτα". Πάντα όμως κάτι τρέχει. Αυτή φυσικά είναι καθαρά προσωπική μου άποψη και δεν τη διατυπώνω σα γενικό κανόνα. Καθένας κάνει αυτό που νοιώθει και κρίνεται γι΄ αυτό.
Πιστεύεις ότι αναλαμβάνεις την ευθύνη του κοινωνικού προτύπου εάν βγεις να μιλήσεις ανοιχτά υπέρ ή κατά των κινητοποιήσεων;
Μιλάω σαν ένας απλός πολίτης, που έχει υποχρέωση να παίρνει το μερίδιο της ευθύνης που του αναλογεί πάνω σε τέτοια ζητήματα. Δεν μπορώ να παρακολουθώ τέτοια γεγονότα σαν ένας μουγκός μ*****ας, αλλά και το να πιστέψω ότι αναλαμβάνω την ευθύνη του κοινωνικού προτύπου από την άλλη, μου κάνει πολύ show-biz κατάσταση και μου γυρίζουν τα άντερα. Μακριά από μένα.
Τελικά ποιος επηρεάζει περισσότερο τη σημερινή νεολαία, οι Κατσιμιχαίοι ή η Βίσση;
Δεν ασχολούμαι με θλιβερές αοιδούς μπουζουκομάγαζων...

Παρατηρήσεις: Μου είναι πολύ εύκολο να μην συμφωνήσω με τον Π. Κατσιμίχα στην λύση "πέτρες-μολότωφ, κλπ." Παρόλα αυτά προβληματισμένος αντιγράφω αυτούσια την συνέντευξη του από το ΣΚΑΙ.gr και αφήνω τους αναγνώστες να πάρουνε θέση.

Βοτσαλάκια στο διαδυκτιακό δάσος που με οδήγησαν σε αυτή:

Stop Police Violence ---> Alepouda ---> Arkoudos.com ---> ΣΚΑΙ.gr

Ζαρντινιέρες με στολή

Από τον Μαυροπρόβατο. Και εδώ το μπλόγκ του.

Καταγγελία για ξυλοδαρμό 2 ατόμων στη Λάρισα

Αναδημοσίευση από το indymedia:

"ΛΑΡΙΣΑ.ΞΥΛΟ ΚΑΙ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟΣ ΣΕ ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ!! από Ιάσονας 10:59μμ, Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2009 (Τροποποιήθηκε 2:30μμ, Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2009)

θεματικές: Κρατική καταστολή - Κοινωνικός έλεγχος \ Δεκέμβριος 2008 Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος

Ξύλο σε περαστικούς. Ώρα 15.15.Εγώ ο Α.Ι. και ο Γ.Γ. και οι 2 φοιτητές απ την Αθήνα μόλις αφιχθέντες στην Λάρισα για την διαδήλωση υπέρ των συλληφθέντων κι ενάντια στον τρομονόμο.Βαδίζοντας και μην ξέροντας την πόλη βρεθήκαμε πολύ κοντά στο αστυνομικό τμήμα.Είδαμε διμοιρίες μπροστά απ την είσοδο του,κοντοσταθήκαμε αλλά μια και ο πεζόδρομος αυτός είναι πολυσύχναστος δεν φύγαμε αμέσως.ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ.Σε 2 δεύτερα μας κυκλώνουν τρία γουρούνια μπλέδες φουσκωτοί και λένε στον φίλο μου."Τι έχεις στην τσάντα ρε?" Χωρίς απάντηση του σκάνε μπουκέτο στη μούρη ,εγώ τρώω δύο σφαλιάρες, μας τραβάνε απ τα μαλλιά και με τα χέρια πισθάγκωνα μας σέρνουν προς το τμήμα,ενώ ο αρχηγός τους ένα χοντρό ξυρισμένο κτήνος φωνάζει "Βαράτε τους". Μας αναλαμβάνει η διμοιρία της εισόδου. Μέχρι να μας πάνε στο κρατητήριο που ναι στο βάθος του κτιρίου περνάμε μπροστά απ τους παρατεταγμένους φονιάδες και ΚΑΘΕΝΑΣ απ αυτούς μας χτυπάει με μπουνιές,ασπιδιές,αγκωνιές,κλωτσιές στην κοιλιά και στα πλευρά.Βγάζουν το σαδιστικό άχτι τους όλοι.Ακόμα και γραφιάδες έχουν βγει και απολαμβάνουν το θέαμα.. Οι περαστικοί που σίγουρα μας είδαν δεν προλαβαίνουν ν αντιδράσουν καθώς μας μπάζουν γρήγορα μέσα και το πολύ ξύλο πέφτει μέσα στο κτίριο.Αρχίζει το ψάξιμο.Οι δύο μάσκες που βρίσκουν στην τσάντα μας ξεκινούν νέο γύρω ξύλου. "Ώστε κι εσείς μπάτσους ήρθατε να χτυπήσετε ε? Θα πεθάνετε κωλοανάρχια.. κτλ." Μας τσιτσιδώνουν (τα πάντα!!) για να βρουν που έχουμε κρυμμένους τους δυναμίτες/. Μετά μας κλειδώνουν στο κρατητήριο και περιμένουμε εκεί και καλά την εξακρίβωση στοιχείων πράγμα εντελώς παράνομο αφού είχαμε ταυτότητες μαζί μας.Απλά μας τρομοκρατούσαν.Η πορεία απ την άλλη είχε ξεκινήσει και οι ιαχές της έφθαναν στ αυτιά μας. Εμείς καμιά επικοινωνία με τον έξω κόσμο-τα κινητά μας τα χαν πάρει. Για μία ώρα και κάτι περιμένουμε πίσω απ τα κάγκελα ενώ οι σύντροφοι μας μας ψάχνουν. Τελικά έρχεται το μήνυμα απ τα κεντρικά της Αθήνας οτι δεν έχουμε προηγούμενα με την ασφάλεια και μας αφήνουν. "Οι αμερόληπτοι μεροκαματιάρηδες" έκαναν πάλι το καθήκον τους. Πριν απο 1,5 ώρα φασίστες την πέσανε στα παιδιά της κατάληψης υπό το άγρυπνο βλέμμα των απανταχού ΜΑΤάδων. Για να μην ξεχνάμε και τους εφεδρικούς μπάτσους του συστήματος.. ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΟΙΧΤΟ ΠΟΛΕΜΟ ΠΙΑ-ΠΑΡΤΕ ΘΕΣΕΙΣ ΚΡΑΤΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ"

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ:Η ΞΕΦΤΙΛΑ ΤΗΣ ΕΛ.ΑΣΣ.

Στις 15/1/2009,πραγματοποιήθηκε ειρηνική διαδήλωση της ένωσης αστυνομικών υπαλλήλων στόν ευρύτερο χώρο της πλατείας Συντάγματος, με κύριο θέμα την αντίθεση στην βία κατά των αστυνομικών!

Βέβαια θέλει ο γύφτος να προκόψει και δέν τον αφήνει η γενιά του, ήθελαν μεν να κάνουν την διαδήλωσή τους ειρηνικά χώρίς τα όπλα τους και γκλόπ τους αλλά δέν ξέχασαν τον ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟ τους,την ΑΣΦΑΛΙΤΙΚΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ τους,τις ΧΟΥΝΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΒΟΛΕΣ τους και την εν γένει ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΗ & ΠΕΡΙΘΩΡΙΑΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥΣ. Είχαν έρθει λοιπόν εφοδιασμένοι με ΚΑΔΡΟΝΙΑ και ΣΚΟΥΠΟΞΥΛΑ τα οποία εντέχνως προσπαθούσαν να τα κρύψουν και έχοντας ακροβολήσει διαφόρους με πολιτικα τριγύρω με την εντολή να μην αφήνουν κανέναν να τραβήξει φωτογραφίες και βίντεο. Σημειωτέον ότι την έπεσαν και σε τρεις τουρίστες απο την Άπω Ανατολή με κάμερες επειδή τους θεώρησαν απειλή!!!Τέλος θέλω να υπενθυμίσω σε όλους σας ότι η ξεφτίλα τους δεν έχει όρια γιατί ΟΥΤΕ ΟΙ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΕΣ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΣΚΟΥΠΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥΣ!!!
8============================================D

Μάλλον είχαν διάθεση για χιούμορ,δεν μπορείς να μιλάς στο σπίτι του κρεμασμένου για σκοινί!!!Δέν μπορείς να φέρεσαι σαν μαλάκας και να ζητάς και τα ρέστα στο τέλος......

ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ.....

Μικρά παιδιά είναι....

ότι βλέπουν λένε.....

(δεν μπορείς να κρυφτείς απο τα παιδιά)

Κατάληψη στο infocafe στου Ζωγράφου

Σήμερα το μεσημέρι από τις 12.00 περίπου έγινε κατάληψη στο infocafe στο κέντρο του Δήμου Ζωγράφου στην πλατεία Γαρδένια. Από το blog της κατάληψης αναδημοσιέυω την προκήρυξη:

Από το μεσημέρι της 14ης Ιανουαρίου η δημοτική καφετέρια στη πλατεία Γαρδένια τελεί υπο κατάληψη. Σκοπός μας είναι να λειτουργήσει ως κέντρο αντιπληροφόρησης,συζητήσεων και συντονισμού δράσεων με επίκεντρο την εξέγερση του Δεκέμβρη κι όσα ακολουθούν. Επιπλέον, ένας δημοτικός χώρος αποδεσμεύεται από την εμπορική του χρήση και επιστρέφει στους κατοίκους ως ένα σημείο αναφοράς, ισότιμης συνεύρεσης και ζύμωσης, αυτοοργάνωσης και συνδιαμόρφωσης πάνω στα ζητήματα που τους απασχολούν.

Οι μέρες των σφοδρών συγκρούσεων και των πρώτων αντανακλαστικών καταλήψεων του Δεκέμβρη ακολουθούνται από λαικές συνελεύσεις, καταλήψεις σχολών, σχολείων και δημοσίων κτηρίων.Οι πολίτες δραστηριοποιούνται και αδιαμεσολάβητα συζητούν και αναζητούν τρόπους επίλυσης των καθημερινών τους προβλημάτων.Στους ασφυκτικούς ρυθμούς που μας επιβάλουν οι τσιμεντένιες μητροπόλεις, η εργασιακή ανασφάλεια, η εντατικοποίηση της εκπαίδευσης, η καθημερινή κρατική βία και καταστολή είναι κάποιες από τις αιτίες της έκρηξης του Δεκέμβρη, που φυσικά συνεχίζουν να υφίστανται.Οι προσπάθειες συλλογικής και από τα κάτω αντιμετώπισης τους είναι σημαντικό να συνεχιστούν και να απλωθούν σε κάθε γειτονιά, σε κάθε χώρο εργασίας και εκπαίδευσης.

Η κοινωνική ανταρσία θα συνεχιστεί όσο συνεχίζεται η σφαγή στην Παλαιστίνη, όσο οι εξεγερμένοι διώκονται και φυλακίζονται, όσο τα αφεντικά τρομοκρατούν (με αποκορύφωμα τη δολοφονική επίθεση με βιτριόλι στην συνδικαλίστρια εργάτρια Κ.Κούνεβα) όσο τα ΜΜΕ συστηματικά κατασυκωφαντούν και διαστρεβλώνουν τα γεγονότα.Ο Δεκέμβρης δεν τελειώνει όσο υπάρχουν άνθρωποι που μπολιασμένοι με την δυναμική και τα περιεχόμενα της εξέγερσης,συνεχίζουν να αγωνίζονται για να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους.



ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ : ΠΕΜΠΤΗ 15/1 , 19:00

Δημοσκοπήσεις

(Κάντε -ΚΛΙΚ- πάνω στα σχεδιαγράμματα)

...Ρε, σαν δεν ντρέπονται!

Αυτό το γνωστό 4% που δεν ξέρει και δεν απαντάει, ή που έχει αυτήν την άποψη για το μπάτσο, σε ποιό πλανήτη ζει;

Φύλαξα αυτό για το τέλος, γιατί αν δεν ευλογήσουν και αυτοί τα γένια τους, δεν θα το κάνει κανείς!!!

"καααααααλά πάμε!"

Πήγες:
Εδώ
και εδώ