Κατάληψη στην Εθνική Λυρική Σκηνή

Σήμερα τη νύχτα ξεκίνησε μια κατάληψη στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Όπως διαβάζουμε και από το μπλογκ η κατάληψη γίνεται σα συνέχεια της εξέγερσης του Δεκεμβρίου, από πολίτες, όχι απαραίτητα του χώρου της Λυρικής Σκηνής ή της κλασσικής μουσικής.

Στο μπλογκ, στην αιτιολόγηση της κατάληψης παρατίθενται μια σειρά από ιστορικά γεγονότα που έχουν να κάνουν με κοινωνικούς αγώνες των τελευταίων πενήντα χρόνων στη χώρα μας και τη στάση που κράτησε η Λυρική Σκηνή τις ημέρες των γεγονότων εκείνων. Η αντιπαράθεση ιστορικών γεγονότων με τις αντίστοιχες πρεμιέρες εκείνης της περιόδου της Λυρικής Σκηνής δεν ξέρω με ποιο τρόπο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα από τα μέλη της κατάληψης για να αιτιολογήσει τους λόγους που τους ώθησαν να καταλάβουν το κτήριο της Κρατικής μας Όπερας.

Και εδώ θέλω να πω ένα απλό πράγμα: Θεωρώ ότι η Τέχνη με τις όποιες ιδιομορφίες έχει καθεμιά μορφή της, δεν πρέπει να απέχει από τους κοινωνικούς αγώνες. Η Τέχνη, όπως και κάθε εκδήλωση της ζωής, είναι αποτέλεσμα της ζωής της ίδιας. Κατά συνέπεια, όσο και να προσπαθήσει κάποιος, καλλιτέχνης ή απλός θεατής ή ακροατής, να κλείσει τα αυτιά και τα μάτια του για να αποφύγει να ακούσει αυτό που γίνεται δίπλα του, αν αυτό είναι αρκετά δυνατό δε θα μπορέσει να το αγνοήσει.

Η Εθνική Λυρική Σκηνή και οι καλλιτέχνες της όπερας, στους οποίους έχω την τιμή να ανήκω, είναι αλήθεια ότι δεν διακρίνονται για την οξεία πολιτική τους σκέψη και για τη βαθειά τους πολιτικοποίηση. Και αυτό έχει βαθειές ρίζες ιστορικές.

Το οικοδόμημα της δυτικής κλασσικής μουσικής αλλά και της όπερας αναπτύχθηκε κυρίως σε προηγούμενους αιώνες, όπου οι κοινωνικοί αγώνες δεν ήταν τόσο ανεπτυγμένοι, ή τόσο ισχυροί. Οι μουσικοί πάντα, για να τη βγάλουν καθαρή και να επιβιώσουν, αναζητούσαν μια θέση δίπλα σε ένα βασιλιά ή έναν πλούσιο, που για λόγους γοήτρου τούς προσελάμβανε για να γράφουν μουσική μόνο γι αυτόν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Josef Haydn, από τους λίγους μουσικούς που κατόρθωσαν να ζήσουν μια ζωή ισσοροπημένη και όχι πνιγμένοι στα χρέη, όπως ο μεγάλος φίλος και σύγχρονός του Wolfgang Amadeus Mozart.

Η μουσική και κυρίως η όπερα ήταν πάντα συνδεδεμένη με τους οικονομικά ισχυρούς. Και γι αυτό υπήρχε ένας πολύ σημαντικός λόγος: Η όπερα, όπως ενδεχομένως και το σινεμά είναι μια πάρα πολύ ακριβή τέχνη. Όμως η όπερα, όπως και το σινεμά, δεν είναι μια ελιτίστικη τέχνη όπως ενδεχομένως πιστεύει πολύς κόσμος και με το ποστ του ενδεχομένως το μπλογκ της κατάληψης αφήνει να διαφανεί.

Στις χώρες της κεντρικής και νότιας Ευρώπης η όπερα είναι ένα λαϊκό είδος, κάτι σαν το λαϊκό θέατρο και οι άνθρωποι παθιάζονται με αυτό. Στην Αυστρία αν κάποιος ασχημονήσει πάνω σε ένα έργο του εθνικού τους συνθέτη, του Mozart, το θέμα γίνεται πρωτοσέλιδο και οι καλλιτέχνες της όπερας είναι κάτι σα ροκ σταρ. Το ίδιο και στη Γερμανία, αλλά και στην Ιταλία και λιγότερο στην Ισπανία και τη Γαλλία ή την Αγγλία.

Στην Ελλάδα η όπερα είναι ένα ας πούμε ξενόφερτο είδος. Κι αυτό γιατί την εποχή που αναπτυσσόταν, από την Αναγέννηση και μετά, ο Ελλαδικός χώρος ήταν κάτω από την τουρκική κατοχή και άρα είχαμε την επιρροή του ανατολίτικου τρόπου σκέψης περισσότερο και κυρίως στη μουσική. Όμως, παρά το γεγονός ότι το είδος είναι ξενόφερτο, έχει πολύ μεγάλη λαϊκή αποδοχή.

Οι Έλληνες ως λαός αγαπάμε πολύ τη μελωδία και κυρίως τη μεσογειακή Ιταλική μελωδία, ας πούμε το Ιταλικό belcanto, το ωραίο τραγούδι όπως λέει και η λέξη στα Ιταλικά. Γι αυτό και πολύς κόσμος, όχι απαραίτητα πλούσιος ή μορφωμένος μουσικά συρρέει στη Λυρική Σκηνή για να ακούσει τα αγαπημένα του έργα από τους Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες. Αυτό δεν σημαίνει ότι συμφωνούν με την άποψη της άρχουσας τάξης, ή ότι χαίρονται όταν τα κινήματα καταπνίγονται.

Απλά πηγαίνουν εκεί γιατί αποζητούν λίγη ομορφιά. Και αυτό παρέχει η όπερα στην κοινωνία: Ομορφιά. Η ανάγκη για λίγη ομορφιά σε αυτόν τον άσχημο κόσμο που ζούμε, είναι αυτή που δημιούργησε την ανάγκη γι αυτή τη μορφή τέχνης. Και είναι και αυτή η ίδια η ανάγκη που συνεχίζει να τη συντηρεί. Σε μια παράσταση όπερας κάποιος ξεχνάει για λίγο την καθημερινότητα αλλά έρχεται αντιμέτωπος με ζητήματα προσωπικά, υπαρξιακά, που έχουν να κάνουν με την ουσία της ύπαρξης, όπως είναι ο έρωτας και ο θάνατος. Και τα κοινωνικά κινήματα, ναι! Ένας από τους πιο πολιτικοποιημένους συνθέτες υπήρξε ο Μπετόβεν του οποίου η όπερα Fidelio, εκτός από ένα αριστούργημα της τέχνης, είναι και ένα από τα πιο πολιτικοποιημένα έργα της κλασσικής μουσικής.

Για να τελειώνουμε: Συμφωνώ με την κατάληψη ως μορφή αγώνα. Μας δίνει τη δυνατότητα να συζητήσουμε μια σειρά ζητήματα που παρά το γεγονός ότι είναι σημαντικά, δε μας απασχολούν και τόσο το τελευταίο διάστημα, όπως η σχέση τέχνης και κοινωνικών αγώνων.

Το να αιτιολογεί την κατάληψη κάποιος όμως λοιδορώντας συλλήβδην το χώρο της όπερας και των καλλιτεχνών της ως αρωγούς στα σχέδια της άρχουσας τάξης και των εκπροσώπων της δείχνει πρώτα από όλα ότι είναι ανιστόρητος και έχει πλήρη άγνοια του χώρου.

Θα είμαι εκεί για να συζητήσουμε όλοι μαζί. Αν είστε καλλιτέχνες ή όχι το ίδιο κάνει. Ελάτε όλοι από κει.

Για το τέλος ένα κομμάτι από το Fidelio από το μεγάλο τενόρο James King.

Κατάληψη στο infocafe στου Ζωγράφου

Σήμερα το μεσημέρι από τις 12.00 περίπου έγινε κατάληψη στο infocafe στο κέντρο του Δήμου Ζωγράφου στην πλατεία Γαρδένια. Από το blog της κατάληψης αναδημοσιέυω την προκήρυξη:

Από το μεσημέρι της 14ης Ιανουαρίου η δημοτική καφετέρια στη πλατεία Γαρδένια τελεί υπο κατάληψη. Σκοπός μας είναι να λειτουργήσει ως κέντρο αντιπληροφόρησης,συζητήσεων και συντονισμού δράσεων με επίκεντρο την εξέγερση του Δεκέμβρη κι όσα ακολουθούν. Επιπλέον, ένας δημοτικός χώρος αποδεσμεύεται από την εμπορική του χρήση και επιστρέφει στους κατοίκους ως ένα σημείο αναφοράς, ισότιμης συνεύρεσης και ζύμωσης, αυτοοργάνωσης και συνδιαμόρφωσης πάνω στα ζητήματα που τους απασχολούν.

Οι μέρες των σφοδρών συγκρούσεων και των πρώτων αντανακλαστικών καταλήψεων του Δεκέμβρη ακολουθούνται από λαικές συνελεύσεις, καταλήψεις σχολών, σχολείων και δημοσίων κτηρίων.Οι πολίτες δραστηριοποιούνται και αδιαμεσολάβητα συζητούν και αναζητούν τρόπους επίλυσης των καθημερινών τους προβλημάτων.Στους ασφυκτικούς ρυθμούς που μας επιβάλουν οι τσιμεντένιες μητροπόλεις, η εργασιακή ανασφάλεια, η εντατικοποίηση της εκπαίδευσης, η καθημερινή κρατική βία και καταστολή είναι κάποιες από τις αιτίες της έκρηξης του Δεκέμβρη, που φυσικά συνεχίζουν να υφίστανται.Οι προσπάθειες συλλογικής και από τα κάτω αντιμετώπισης τους είναι σημαντικό να συνεχιστούν και να απλωθούν σε κάθε γειτονιά, σε κάθε χώρο εργασίας και εκπαίδευσης.

Η κοινωνική ανταρσία θα συνεχιστεί όσο συνεχίζεται η σφαγή στην Παλαιστίνη, όσο οι εξεγερμένοι διώκονται και φυλακίζονται, όσο τα αφεντικά τρομοκρατούν (με αποκορύφωμα τη δολοφονική επίθεση με βιτριόλι στην συνδικαλίστρια εργάτρια Κ.Κούνεβα) όσο τα ΜΜΕ συστηματικά κατασυκωφαντούν και διαστρεβλώνουν τα γεγονότα.Ο Δεκέμβρης δεν τελειώνει όσο υπάρχουν άνθρωποι που μπολιασμένοι με την δυναμική και τα περιεχόμενα της εξέγερσης,συνεχίζουν να αγωνίζονται για να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους.



ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ : ΠΕΜΠΤΗ 15/1 , 19:00

Κατάληψη ΕΣΗΕΑ

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ… κι όχι τα αφεντικά των ΜΜΕ
Οι χιλιάδες διαδηλωτές-τριες που πλημμύρισαν τους δρόμους πανελλαδικά την Παρασκευή 09/01 απέδειξαν ότι η φωτιά του Δεκέμβρη δεν σβήνει, ούτε από σφαίρες και βιτριόλι ενάντια σε αγωνιστές-τριες ούτε από την ιδεολογική τρομοκρατία που εξαπολύθηκε τις τελευταίες μέρες από την πλειοψηφία των ΜΜΕ. Γι’ αυτό η μόνη απάντηση του κράτους απέναντι στη νεολαία και τους εργαζόμενους ήταν γι’ άλλη μια φορά η ωμή καταστολή. Τα ΜΑΤ, έχοντας λυμένα τα χέρια τους από τις διαταγές των αφεντικών τους και την παρότρυνση των ΜΜΕ για μηδενική ανοχή, φιλοδώρησαν με χημικά, ξυλοδαρμούς και συλλήψεις όποιον βρέθηκε απλώς στον δρόμο τους.
Όταν η κρατική καταστολή στρέφεται (όπως στις 09/01) ενάντια ακόμα και σε εργαζόμενους δημοσιογράφους, οπερατέρ, φωτορεπόρτερ, δικηγόρους, που στέκονται στον δρόμο χωρίς να παίρνουν το μέρος των δολοφόνων, γίνεται ακόμα πιο ξεκάθαρο ότι από τα εξεγερσιακά γεγονότα του τελευταίου διαστήματος έχει τεθεί ένα ζήτημα αξιοπρέπειας στον καθένα και στην καθεμία από εμάς που η επιβίωσή του/της εξαρτάται από τον μισθό. Έτσι και κάποιοι/ες που εργαζόμαστε στον χώρο των ΜΜΕ παίρνουμε θέση στο πλάι των αγωνιζόμενων. Τόσο με την άμεση συμμετοχή μας στον αγώνα ως εργαζομένων, όσο και με τη μάχη που δίνουμε στους εργασιακούς μας χώρους για να μην περάσει η άποψη της εργοδοσίας των ΜΜΕ γύρω από τα γεγονότα, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την απόλυση του φωτορεπόρτερ Κώστα Τσιρώνη από την εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος» επειδή φωτογράφησε τους μπάτσους να σηκώνουν τα όπλα μια μέρα μετά τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.
Δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι τα ΜΜΕ ως ιδεολογικός μηχανισμός του κράτους δεν θα κάνουν ό,τι μπορούν για να γυρίσει ο κόσμος στα σπίτια του, το ξέρουμε άλλωστε καλύτερα γιατί δουλεύουμε σε αυτά. Όπως γνωρίζουμε επίσης ότι, για να παίρνει θέση ο κάθε Πρετεντέρης, ο κάθε Τράγκας, ο κάθε μεγαλοδημοσιογράφος υπέρ της κατάργησης του ασύλου και του διαχωρισμού των αγωνιζόμενων σε «κουκουλοφόρους» και «ειρηνικούς» διαδηλωτές, έχουν ανάγκη την καθημερινή σιωπή όλων μας.
Η θέση μας μαζί με τους εξεγερμένους προκύπτει και από την καθημερινή εκμετάλλευση που βιώνουμε στους χώρους εργασίας. Στη βιομηχανία των ΜΜΕ περισσεύουν όπως παντού οι ελαστικές/επισφαλείς εργασιακές σχέσεις, η άμισθη/ανασφάλιστη εργασία, η δουλειά με το κομμάτι, οι υπερωρίες και η εργοδοτική αυθαιρεσία. Το τελευταίο διάστημα, με πρόσχημα την οικονομική κρίση, έχουν επίσης ενταθεί οι απολύσεις και η τρομοκρατία της απόλυσης.
Όπως όλοι οι εργαζόμενοι, βιώνουμε κι εμείς το ξεπούλημα και την κοροϊδία των συνδικαλοπατέρων. Η ΕΣΗΕΑ ως θεσμός στρέφεται ενάντια στους αγώνες των εργαζόμενων, είτε αφορούν στην αντίσταση απέναντι στην εργοδοσία, είτε στην επιτακτική ανάγκη για ξεπέρασμα των εσωτερικών διαχωρισμών και του κλαδικού κατακερματισμού, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα ενιαίο συνδικάτο τύπου. Η συντεχνία αυτή, λειτουργώντας άλλωστε ως εργοδοτικό σωματείο, αποτελεί το βασικό στήριγμα των αφεντικών στην προσπάθειά τους να μας διαχωρίσουν από την υπόλοιπη εργατική τάξη, με τελευταίο παράδειγμα τη μη συμμετοχή της στη γενική απεργία της Τετάρτης 10/12.
Για όλους αυτούς τους λόγους, μια πρωτοβουλία έμμισθων, μπλοκάκηδων, άνεργων, «μαύρων», άμισθων και φοιτητών στον χώρο των ΜΜΕ αποφασίσαμε να καταλάβουμε το κτίριο της ΕΣΗΕΑ για να βάλουμε μπροστά όλα αυτά που μας ενώνουν με την αγωνιζόμενη κοινωνία:
-Την αντιπληροφόρηση, σε αντίθεση με την ιδεολογική προπαγάνδα των αφεντικών μας στα ΜΜΕ
-Την άμεση δράση όλων των εργαζομένων στα ΜΜΕ, αυτοοργανωμένα, αμεσοδημοκρατικά και από τα κάτω, απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε.
- ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑ ΕΡΓΑΤΡΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ
- ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ
- ΔΕΝ ΘΑ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ, ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΘΑ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΙΣ ΑΓΡΙΕΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ
Κάλεσμα για ανοιχτή συνέλευση ΟΛΩΝ των εργαζομένων στα ΜΜΕ στην κατειλημμένη ΕΣΗΕΑ, Σάββατο 10/1, 20:00
ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΣΗΕΑ

katalipsiesiea.blogspot.com

Καταγγελία της ομάδας νομικής βοήθειας

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ "ΠΡΟΣΑΓΩΓΕΣ" ΠΟΛΙΤΩΝ ΣΤΙΣ 9.1.09
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
Στις 9-1-2009 μετά το τέλος του πανεκπαιδευτικού συλλαλητηρίου μεγάλος όγκος διαδηλωτών κατά την αποχώρησή του εγκλωβίστηκε μαζί με περιοίκους και διερχόμενους πολίτες στην είσοδο πολυκατοικίας επί της οδού Ασκληπιού αρ. 14, κατόπιν εκτεταμένης χρήσης χημικών και αναίτιας καταδίωξης από αστυνομικές δυνάμεις. Μέλη της Ομάδας Νομικής Βοήθειας δεχθήκαμε καταγγελίες ότι αφ' ενός μεν αναίτια έχουν εγκλωβιστεί στο σημείο, αφ' ετέρου δε εκείνη την στιγμή υφίστανται ξυλοδαρμούς. Υπηρετώντας τον κοινωνικό μας ρόλο προστρέξαμε και επιδεικνύοντας τις δικηγορικές μας ταυτότητες σε αστυνομικά όργανα -που δεν έφεραν διακριτικά- ζητούσαμε να πληροφορηθούμε το λόγο του αποκλεισμού τους, δηλαδή εάν είχε διαπραχθεί από μέρους τους κάποια αξιόποινη πράξη και διαπιστώνοντας ότι μεταξύ τους υπάρχουν αιμόφυρτοι τραυματίες απαιτούσαμε την πρόσβαση ασθενοφόρου. Αντί για οποιαδήποτε απάντηση και ενώ η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική λόγω της συνεχόμενης ρίψης χημικών, τα “ανώνυμα” αστυνομικά όργανα μας προπηλάκησαν και με βίαιο και εξευτελιστικό τρόπο μας έσυραν στην κλούβα και μας οδήγησαν μαζί με τέσσερις ακόμα πολίτες και άλλους συναδέλφους μας στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής.
Ουδέποτε μας γνωστοποιήθηκε ο λόγος της πολύωρης και παράνομης κράτησής μας, ενώ επιπλέον στερηθήκαμε την πρόσβαση σε συνήγορο. Στους συναδέλφους μας που είχαν συγκεντρωθεί έξω από τη ΓΑΔΑ -μεταξύ των οποίων υπήρχαν και μέλη του ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών- απαγορεύτηκε η είσοδος ενώ πολλοί από αυτούς προπηλακίστηκαν και τραυματίστηκαν. Εν τέλει μετά από 3 ½ ώρες παράνομης κατακράτησής μας αφεθήκαμε ελεύθεροι.
Η ανωτέρω προσβολή των δικαιωμάτων μας έρχεται σε συνέχεια της προ ημερών “έρευνας”-διάρρηξης δυνάμεων της Ασφάλειας στην κατοικία συναδέλφου μας, χωρίς να τηρηθούν οι νόμιμες διατυπώσεις, εν αγνοία και απουσία της.
Οι παράνομες εις βάρος μας αστυνομικές πρακτικές δεν είναι καινοφανείς. Έχει επανειλημμένα διαπιστωθεί πως εφαρμόζονται αδικαιολόγητα σε πολίτες, οι οποίοι είναι πρακτικά ανυπεράσπιστοι. Ειδικά η πρακτική των αθρόων “προσαγωγών” πολιτών, παρότι αυτοί αποδεικνύουν τα στοιχεία τους και φέρουν την αστυνομική τους ταυτότητα, καθώς και της πολύωρης κράτησής τους χωρίς πρόσβαση σε συνήγορο, είναι παράνομη και βαθειά αντιδημοκρατική. Συχνά δε πλήττεται κατά την “προσαγωγή” η σωματική τους ακεραιότητα και η αξιοπρέπειά τους. Αυτές οι μέθοδοι οδηγούν στην περιστολή των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων του συνέρχεσθαι, της ελεύθερης έκφρασης, της ελεύθερης μετακίνησης και της πρόσβασης σε συνήγορο, εντάσσονται δε σε ένα γενικότερο πλαίσιο εκφοβισμού και στοχοποίησης πολιτών. Η ευθύνη για αυτές τις συστηματικές παραβιάσεις δικαιωμάτων και το πάγιο καθεστώς ατιμωρησίας που τις συνοδεύει, βαρύνει πρώτα απ' όλα την πολιτική ηγεσία.
Η αναβάθμιση, ένταση και όξυνση της κρατικής καταστολής καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την παρέμβαση και την παροχή της συνδρομής μας στo πλαίσιοo του θεσμικού και κοινωνικού ρόλου του δικηγόρου ως υπερασπιστή των δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών.
Θα εμμείνουμε στη εκπλήρωση αυτού του καθήκοντός μας.
Αθήνα, 11 Ιανουαρίου 2009
ΟΜΑΔΑ ΝΟΜΙΚΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ

Ασκληπιού - mirror

Ημουνα κι εγώ στην Ασκληπιού, ήρθα όταν είχαν ήδη κλείσει την πρόσβαση από τις γωνίες της Σκουφά και της Σόλωνος.
Έχω βγάλει κάτι από οπτικό υλικό, αλλά όποιος θέλει ας το πιστέψει έχουν περάσει πάνω απο 24 ώρες και δεν το κοίταξα καθόλου.
Αρνούμαι να ανοίξω τη μηχανή από εκείνη την ώρα, γιατί μόλις δω τι τράβηξα, θα τα ξαναζήσω και δεν θέλω.

Έφεραν ένα μεγάλο πούλμαν , πιο μεγάλο από τις κλούβες για να μεταφέρουν τους συλληφθέντες, και όταν ξεκίνησαν αρκετός κόσμος ξάπλωσε στο δρόμο στη γωνία Σκουφά και Ασκληπιού, για να εμποδίσει τη πομπή να φύγει.
Μόλις είδαν το κόσμο κάτω οι ΜΑΤατζήδες, έπεσαν πάνω τους με τα ψεκαστήρια και τους ψέκαζαν στο πρόσωπο, στη γωνία με Σκουφά.
Δεν θυμάμαι πώς έφυγαν, δεν μπορούσα να δω τίποτα και καιγόμουν από τα χημικά.

Η Σκουφά στο ανέβασμα προς το Κολωνάκι ήταν γεμάτη ΜΑΤ και από αυτούς με τις μοτοσυκλέτες όταν συνήλθα. Ήταν πασιφανές. Φύλαγαν το πολυτελές Κολωνάκι σαν Φρούριο.
Τους πολίτες εντός Κολωνακίου προστάτευαν, όχι τους πολίτες εκτός, μην είστε αφελείς. Η Αστυνομία προστατεύει επιλεκτικά.


Νωρίτερα απόψε, κάποιο παιδί από την ομάδα που έφαγε το ξύλο στην είσοδο της πολυκατοικίας, ανέβασε αυτό το βίντεο που ακούγονται και φαίνονται κάποια πράγματα και σίγουρα όχι όλα από αυτά που έγιναν.
Σημειώνει χαρακτηριστικά στο info του video:
"δεν έχω κρύψει τα προσωπά μας, αυτοί πρέπει να κρύβουν τα δικά τους."


Τα Μέσα Εξημέρωσης ασχολούνται με ανασχηματισμό, δημοσκοπήσεις, και βάζουν και λίγη σαντιγύ από Τουρκική απειλή. Αέρας κοπανιστός δηλαδή.

Photo του χτυπημένου τραυματία από τα ΜΑΤ

Αυτός είναι ο τραυματίας που είχε κτυπηθεί στο κεφάλι από τα ΜΑΤ, κατέφυγε στη Γενική Κλινική για τις πρώτες βοήθειες και όταν βγήκε έπεσε πάνω στα ΜΑΤ που τον είδαν με τις γάζες και τον ξαναχτύπησαν στο κεφάλι αφήνοντάς τον αιμόφυρτο στο έδαφος.

Η φωτογραφία είναι από το indymedia

Η αστυνομία σε πλήρη δράση

Από το tvxs

Τό κουίζ της ημέρας:

Έρευνα- διάρρηξη της ΕΛ.ΑΣ

Αναδημοσίευση από το tvxs


Σύμφωνα με καταγγελία της δικηγόρου Σταυρούλας Γιαννακοπούλου, η αστυνομία εισέβαλλε στο σπίτι της, χωρίς να ειδοποιήσει ούτε την ίδια ούτε τους γείτονές της.

Η δικηγόρος έλειπε σε ταξίδι και γυρίζοντας σπίτι της τα ξημερώματα της Τρίτης, βρήκε την πόρτα ξεκλείδωτη, ενώ στο σπίτι επικρατούσε χάος. Η Σ. Γιαννακοπούλου, που μένει στα Εξάρχεια, πήγε στο ΑΤ της περιοχής για να καταγγείλει τη «ληστεία». Εκεί πληροφορήθηκε από τους αστυνομικούς ότι είχαν πραγματοποιήσει έρευνα στο σπίτι της, μετά τους πυροβολισμούς στους τρεις αστυνομικούς.

Ο ΔΣΑ αναφέρει ότι «σύμφωνα με το άρθρο 256 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, σε περίπτωση απουσίας του ενοίκου ή του ιδιοκτήτη της κατοικίας που ερευνάται, θα πρέπει να προσκαλείται από την αστυνομία και να παρευρίσκεται ένας γείτονας ως μάρτυρας. Η ίδια διάταξη επιβάλλει να προσκαλείται προηγουμένως ο ένοικος του διαμερίσματος που πρόκειται ερευνηθεί. Παράλληλα, με το άρθρο 255 παράγραφος 3 της Ποινικής Δικονομίας, προβλέπεται υποχρέωση παράδοσης από την αστυνομία αντιγράφου της έκθεσης έρευνας στον ένοικο της κατοικίας που έγινε αυτή».

Επίσης από σχόλιο στο ίδιο άρθρο αναφέρεται:

Έρευνα σε ιδιωτικό χώρο

Η έρευνα σε ιδιωτικό χώρο, όπως σπίτι, γραφείο κλπ, μπορεί να γίνει μόνο με «ένταλμα έρευνας» που πρέπει να το ζητήσετε πριν ανοίξετε την πόρτα. Επιπλέον, απαιτείται να διενεργήσουν την έρευνα τουλάχιστον δύο άτομα, από τα οποία ο ένας πρέπει να είναι δικαστικός, όχι αστυνομικός! Ελέγξτε τα στοιχεία των αστυνομικών και του δικαστικού, ελέγξτε το ένταλμα έρευνας και μόνο τότε ανοίξτε την πόρτα.
Αν η έρευνα γίνει μέσα στην ημέρα, τότε αρκούν τα παραπάνω.
Αν, όμως, η έρευνα γίνει νύχτα, πρέπει να υπάρχει και ένταλμα σύλληψης συγκεκριμένου προσώπου ή να διενεργείται αυτόφωρο έγκλημα. Σημειωτέον πως νύχτα είναι από τις 8μ.μ.-6π.μ. το χειμώνα (1 Οκτωβρίου - 31 Μαρτίου) και 9μ.μ.-5π.μ. το καλοκαίρι (1 Απριλίου - 30 Σεπτεμβρίου).

ΠΡΟΣΟΧΗ! Άλλο είναι το «ένταλμα έρευνας» και άλλο το «ένταλμα σύλληψης». Το ένταλμα έρευνας αναφέρεται σε συγκεκριμένο χώρο, ενώ το ένταλμα σύλληψης σε συγκεκριμένο άτομο, το οποίο πρέπει να βρίσκεται στο σπίτι, την ώρα που θέλουν να εισέλθουν για να τον συλλάβουν. Αν δεν υπάρχει ένταλμα σύλληψης τη νύχτα, τότε οι αστυνόμοι πρέπει να σας πουν ότι διενεργείται αυτόφωρο έγκλημα και θέλουν να ερευνήσουν γι’ αυτό. Πρέπει να μιλήσουν συγκεκριμένα και ειδικά πχ «Ακούστηκε πυροβολισμός και κραυγές, κάνουμε έρευνα για ανθρωποκτονία και σωματικές βλάβες».
[..]

Της Έλλης Ισμαηλίδου,
Δικηγόρου Αθηνών"

Φυσική βία

Το θέμα είναι πολύ σοβαρό και νομίζω ότι σηκώνει πολύ συζήτηση. Κατ' αρχάς να πω ότι γενικά δε χρησιμοποιώ βία. Τουλάχιστον βία με τα χέρια μου, αν το θέλετε κι αλλιώς δεν έχω χειροδικήσει ποτέ. Ανέκαθεν ο τρόπος μου να λύνω τα πράγματα ήταν ο λόγος και η συζήτηση.

Δεν ξέρω αν έκανα καλά. Υπήρχαν πάντως και υπάρχουν ακόμα, στιγμές όπου η χειροδικία αισθάνομαι ότι είναι η μόνη μου διέξοδος. Τέτοιες είναι οι στιγμές όπου αισθάνομαι ότι με έχουν αδικήσει κατάφωρα, χωρίς να μπορώ να αντιδράσω. Όπως για παράδειγμα την εποχή που ήμουνα στο Γυμνάσιο, σε ένα διαγώνισμα Θρησκευτικών ο καθηγητής θεωρώντας ότι έχω αντιγράψει από κάποιον άλλο καθώς οι κόλλες μας ήταν πανομοιότυπες, με μηδένισε παρά τις εντονότατες διαμαρτυρίες μου.Ή όπως στις τελευταίες πορείες αισθανόμουνα την οργή να με πλημμυρίζει τόσο που ήθελα να πάρω κι εγώ μια πέτρα και ν' αρχίσω να ρίχνω με όλη μου τη δύναμη στους μπάτσους. Να πιάσω έναν από αυτούς και ν' αρχίσω να τον βαράω τόσο που να βγάλω το άχτι μου και να το φχαριστηθώ. Και στις δύο περιπτώσεις αυτό που θα με έκανε να ξαναποκτήσω τη χαμένη μου αυτοεκτίμηση, να ξανααισθανθώ άνθρωπος αξιοπρεπής ίσος με αυτόν που με αδίκησε, είναι η βία.

Αυτό το συναίσθημα είναι αυτό που μας έβγαλε στους δρόμους το Δεκέμβρη. Η αίσθηση της αδικίας για μια δολοφονία χωρίς λογική, για την υποβάθμιση της ζωής μας. Τα σκουλήκια που συχνάζουν στα Εξάρχεια, οι χαμερπείς, οι απαίσιοι, βγήκαν και διεκδικούν μια θέση στον ήλιο.

Η βία είναι ένα συναίσθημα, μια κατάσταση, ένα ένστικτο αν θέλετε, που ενυπάρχει σε όλους μας. Είναι από εκείνα τα ένστικτα που κανείς από τότε που είναι μικρός μαθαίνει να τα καταπιέζει και να μην τα αφήνει να εκδηλωθούν. Είναι όμως πάντοτε η βία κακή; Είναι πάντοτε εξοβελιστέα στο πυρ το εξώτερο; Να διευκρινίσω εδώ ότι μιλώ πάντοτε για τη φυσική βία.

Η φυσική βία δεν είναι κατά τη γνώμη μου πάντοτε κακή. Ένας άνθρωπος που βρίσκεται σε σαφώς υποδεέστερη θέση δεν έχει άλλο τρόπο να αντιδράσει παρά μόνο με τη φυσική βία. Σπάζοντας, χτυπώντας, φωνάζοντας. Καμμιά φορά ακόμα και προσφέροντας την ίδια τη ζωή του στο βωμό ενός ιδανικού μιας ζωής καλύτερης για αυτούς που θα έρθουν αργότερα, όπως έκαναν οι κομμουνιστές.

Ποιο είναι όμως το όριο της βίας; Πότε αυτή η τρομερή οργή που παρασέρνει τα πάντα γύρω της σαν ορμητικό ποτάμι πρέπει να σταματά; Πότε η επισταμένη εφαρμογή της βίας μεταβάλλει τους αδικημένους σε αδικούντες, τους εξουσιαζόμενους σε εξουσιαστές και τους βασανιζόμενους σε βασανιστές;

Θεωρώ τα παραπάνω σαν τα καίρια ερωτήματα που πρέπει να μας απασχολήσουν αυτή τη στιγμή. Η απόπειρα δολοφονίας του αστυνομικού στα Εξάρχεια πριν από δύο ήμέρες και το πογκρόμ που σημειώθηκε έπειτα από την αστυνομία στα Εξάρχεια, στο βωμό της εκδίκησης για το χτύπημα σε έναν δικό τους, επιβάλλουν νομίζω να κάτσουμε και να σκεφτούμε ο καθένας μόνος του, αλλά και όλοι μαζί το πού πηγαίνουμε καθώς και τις μορφές αγώνα που πρέπει να χρησιμοποιήσουμε.

Άλλο ο μπάτσος, άλλο το γουρούνι, άλλο ο δολοφόνος.*

*Ο τίτλος προέρχεται από παράσταση του Τζιμάκου.

Για μια ακόμη φορά τον δικηγόρο του διαβόλου:

Το σύνθημα "Μπάτσοι-Γουρούνια-Δολοφόνοι", είναι ένα σύνθημα, όπως και η φράση από την άλλη μεριά, το "Γνωστοί Άγνωστοι" και που σαν κάθε σύνθημα ή φράση περιέχει μια γενικότητα. Σίγουρα κάθε μπάτσος δεν είναι δολοφόνος ή κάθε αντιεξουσιαστής "Γνωστός-Άγνωστος". Κάθε σύνθημα όμως περιφέρει όμως ένα σκοπό. Όταν τα κανάλια μιλάνε για Γν./Αγν. θέλουν να αναφερθούν σε αυτούς που σπάνε τις βιτρίνες και ρίχνουν μολότοφ. Όταν εμείς μιλάμε για Μπ./Γου./Δο. αναφερόμαστε στους μπάτσους που σκοτώνουν.

Δεν έχω ρίξει καμία μολότοφ και δεν έχω σπάσει καμία βιτρίνα στην ζωή μου, και πιστεύω πώς ούτε το μεγαλύτερο σώμα της αστυνομίας έχει δολοφονικές τάσεις. Δεν επαναπαύομαι φυσικά πώς όλοι τους οι φόνοι είναι απλώς μεμονωμένα περιστατικά που δεν θα ξανασυμβούν. Απλώς χρειάζεται να γίνεται μία αξιολογική έρευνα κάθε φορά που η αστυνομία προσλαμβάνει έναν για μπάτσο. Τουλάχιστον να περνάει από ψυχολογικό τεστ πριν πιάσει όπλο ή να μην έχει καν όπλο με αληθινές σφαίρες.

Δεν πιστεύω στην βία. Δεν πιστεύω στην απονομή δικαιοσύνης με την δύναμη ενός όπλου απ' όποιο χώρο και να προέρχεται. Για τον ίδιο λόγο που δεν πιστεύω στην θανατική ποινή, στον πόλεμο,ή στην τρομοκρατία. Η δολοφονία ενός μπάτσου (δολοφόνου, ή μη) δεν θα φέρει ποτέ πίσω κανέναν Αλέξη. Μάλλον χειρότερο θα το κάνει. Κλισέ, μα η βία φέρνει βία και δεν είμαστε εδώ για να συνεχίσουμε μια βλακώδη βεντέτα (V for Vlakeia),και ένα πόλεμο αλλά για να επισημάνουμε την ασυδοσία και κατάχρηση της αστυνομικής βίας, θεσμό που στο κάτω κάτω τον πληρώνουμε όχι για να μας δολοφονεί, και να μας δέρνει άλλα να μας προστατεύει.

Ότι έγινε σήμερα με το μπάτσο, προβοκάτσια ή μη, δεν είναι κάτι που το επικροτώ ή θα με κάνει να αισθανθώ ότι αποδόθηκε δικαιοσύνη. Να το πω χοντρά, ήταν μία μαλακία ανάλογη με τις δικές τους.

Και του χρόνου!

Απο το μπλογκ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ

Γιατί δεν έχουμε Χούντα.

Επιτρέψτε μου σε αυτό το πόστ να σας συστηθώ ως δικηγόρος του διαβόλου, σαν Σατανάς, Βελζεβούλ, Μπεγκεμώθ, Ιούδας, Κούγιας. Πολλοί μπορεί να διαφωνήσουν, κάποια ανώνυμα πωρωμένα καυλοράπανα, θα το φχαριστηθούν. Είναι η φύση αυτού του παιχνιδιού.

Έχω ακούσει από πολλούς δικούς μου ανθρώπους, έχω δει πολλά γκράφιτι, για όλα αυτά τα έκτροπα της Αστυνομίας και την σιωπή στα Μ.Μ.Ε., να χρησιμοποιούν την λέξη "Χούντα". Σύμφωνα με το Wikipedia, "Η λέξη Χούντα έχει ισπανική προέλευση και σημαίνει σύνδεσμος ή γενικότερα διοίκηση. Ο όρος επικράτησε ιστορικά να σημαίνει ομάδες αξιωματικών που συνωμοτούν για να καταλάβουν την εξουσία με ένα στρατιωτικό πραξικόπημα." Για αυτό το λόγο πιστεύω ότι είναι λάθος και άσκοπο, εφόσον δεν μας διοικούν ομάδες αξιωματικών, να την χρησιμοποιούμε. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μία κουφή, παρόλα αυτά εκλεγμένη κυβέρνηση, που χρησιμοποιεί παράλογες και αυστηρές μεθόδους αστυνόμευσης και τρομονόμων, για να διαλύσει τις εξεγέρσεις. Δεν έχουμε την καλύτερη δημοκρατία, αλλά αυτό δεν σημαίνει πώς έχουμε και χούντα. Καταλαβαίνω την επαναστατική έξαρση ορισμένων που θα θέλανε κάπου μέσα τους να την έχουνε ζήσει αλλά πραγματικά τους εύχομαι μία τέτοια μέρα να μην έρθει ποτέ.

Και για να εξηγούμαι, θα προσπαθήσω να κάνω μία προσομοίωση πραγματικής Χούντας με την είσοδο την νέας χρονιάς:

Βήμα πρώτο:
Ανίκανη η Κυβέρνηση να μειώσει τις εντάσεις με τα ΜΑΤ, τα αποσύρει και στέλνει στρατό και τανκς, οι οποίοι κατ εντολή πυροβολούν και βομβαρδίζουν κατά βούληση. Το ποίο πιθανό, πολλοί από αυτούς που μας διαβάζουν τώρα, πέφτουν νεκροί.
Βήμα δεύτερο:
Πρόεδρος, αντιπολίτευση και λοιπά κόμματα, δυσανασχετούν. Στην καλύτερη, πάλι με εντολή στρατού φυλακίζονται, ή στέλνονται εξορία. Στην χειρότερη, όσοι δεν συμβιβάζονται, εκτελούνται.
Βήμα τρίτο:
Άμεσος έλεγχος και αυστηρή λογοκρισία σε όλα ανεξαιρέτως τα Μ.Μ.Ε. Διευθυντές εφημερίδων, τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών καναλιών, δημοσιογράφοι και πολλοί καλλιτέχνες φυλακίζονται. Και ξεχάστε ίντερνετ, indimedia, μπλόγκ, YouTube κλπ. Σέρβερς και σάιτς ελέγχονται αυστηρά ή κλείνουν δια της βίας. Η χούντα του Καραμανλή κλείνει την πρόσβαση σε πολλά από αυτά. Η τηλεόραση και τα ραδιόφωνα για να κοιμίσουν κάθε αίσθημα εξέγερσης παίζουν αποκλειστικά μπάλα, βλακωδέστατα σήριαλ, διαφημίσεις, ενώ οι ειδήσεις περιορίζονται στο πόσο ακριβό είναι το φόρεμα της Παπαρίζου (που εν μέρη ισχύει και στην πραγματικότητα, εδώ που τα λέμε).
Βήμα Τέταρτο:
Απαγορεύουνε την έξοδο από την χώρα. Υπάρχει αποκλεισμός κυκλοφορίας κάποιων ωρών, αστυνόμευση και στρατονόμευση παντού, κατάργηση πολλών συνταγματικών δικαιωμάτων, παρακολουθήσεις, είσοδος και έλεγχος σε σπίτια και μαγαζιά, κατασχέσεις βιβλίων, έργων τέχνης, δίσκων, ή περιουσιακών στοιχείων όπως τα κομπιούτερ, κλπ.
Βήμα Πέμπτο:
Κλείνουνε και πολλά ιδρύματα,ή αναγκάζονται να προσαρμοστούν στην νέα κατάσταση. Θέατρα και σινεμά ελέγχονται για το περιεχόμενο των έργων τους. Η επιλογή τους περνάει καθαρά στα χέρια του δικτάτορα Καραμανλή...

...

Πρωτοχρονιά 2009...Ευτυχώς, εφιάλτης ήταν και ξύπνησα. Αλλά αυτός ο εφιάλτης δεν με έκανε να αισθανθώ χειρότερα ή καλύτερα απ΄όσο είμουνα πριν τον δω. Και παρόλο το φόβο μου, μην και βγει προφητικός, από το μικρό μου πόστο εγώ θα συνεχίσω να εξεγείρομαι.

Πώς να κάνετε ένα επετυχημένο ρεβεγιόν

Υπο Dr.Φλάντζα

Επιτέλους, τα Χριστούγεννα ήλθανε εις την ωραίαν κε φανταχτερίν πόλιν μας κε όλοι ανυπομονούμε να δώσομεν τον καλύτερον ρεβεγιόν είς τους δρόμους ,να εντυπωσιάσομεν την κυβέρνισιν κε τους σκατίμπατσους.
Πρώτο μέλημα μας είναι φυσικά η κατάλληλή ένδυσιν. Ένα απλό τζίν που θα σας επιτρέψει ελευθερίαν εις τις κινήσεις σε περίτωσιν επεισοδίων, ενώ ένα απλό μαύρο φούτερ με κουκούλα (αποφύγετε τα φανταχτερά χρώματα ) είναι ένα χρώμα κλασσικόν κε διακριτικόν. Μην ξεχάσετε το μαντίλι αραβικού τύπου (osama style). Όχι μόνον θα σας δώση ένα χαρούμενο τόνον αντιεξουσιαστή, αλλά θα σας φανή ιδιαίτερως χρήσιμον είς περίπτωσην πτώσεως δακρυγόνων.

Εξοπλισμός:
Όλοι θα έχετε έναν γνωστόν είς κάποιαν ανθυγιεινήν εργασίαν δια να του δανειστείτε μάσκα οξυγόνου κε μερικά φιλτράκια, πόσο μάλισθα τώρα που είναι είς άδειαν οπότε δεν την χρειάζετω. Οι υπόλοιποι μπορείτε να την προμηθείτε από το κοντινό σας χρωματοπωλέιον μόνο με 20-25 Ευρώ. Πολύ trendy επίσης ενδείκνυνται κε γυαλιά κολυμβήσεως. Απαραίτητα αξεσουάρ είναι επίσης ΜALOX αραίωμένο με νερό, πούδρα ή ταλκ. Bαζελίνη δεν είναι trendy κε δεν ενδείκνυτω να βοηθήση είς το ρεβεγιόν. Το ποτό της βραδιάς είναι το γάλα. Θυμηθείτε: NO MILK, NO PARTY!


Αποθανατίστε τις καλύτερες στιγμές σας:
Επιτέλους, το πάρτυ έχη δια τα καλά ανάψη κε η αστυνομίαν μας καλώς ενδεδυμένη με ρόπαλα, χημικά ,δακρυγόνα κε ύβρεις, στέλνη τις ευχές της προς κάθε επιλαχών καλεσμένο Δεν είναι ρατσιστική, δεν κάνη διακρίσεις! Ηλθε λοιπόν η στιγμή να κρατήσομεν δια πάντα αυτές τις υπέροχες στιγμές κε να τις ανεβάσομεν είς το διαδύκτιον. Εφοδιασθήτε με μικρού μεγέθους βιντεοκάμαρας ή φωτογραφικήν μηχανήν, ακόμα κε από το κινητόν σας. Αποφύγετε τις μεγάλου μεγέθους διοτί υπάρχη πάντα η πιθανότις κάποιο από τα συμπαθή τετράποδα να σας εντοπίση εξ αποστάσεως κε να σας την ζητήση ευγενικά. Με το ίδιο σκεπτικόν καλό είναι να αποφύγομεν κε εκείνες με δισκία των 30 λεπτών.

Είσθε έτοιμοι! Εφοδιάζεσθε καλού κακού την αστυνομικίν σας ταυτότητα κε βγαίνετε από το σπίτι σας έχοντας στο στόμα σας μίαν ευχήν:

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΜΑ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΣΩΝΕΙ,
ΜΠΑΤΣΟΙ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ.

Ραδιοφωνικός σταθμός

Ακούστε το ραδιοφωνικό σταθμό της κατάληψης

http://147.102.219.129:8000/

Aνακοίνωση της κατάληψης του Πολυτεχνείου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ενώ διεξαγόταν συνέλευση στο κατειλημμένο Πολυτεχνείο σχετικά με την ολοκλήρωση του εγχειρήματος της κατάληψης, με κριτήρια ου αφορούν τον αγώνα και τους τρόπους συνέχισής του, προστέθηκε ένα ακόμα στοιχείο: Η απαίτηση του υπουργείου Εσωτερικών και της αστυνομίας, η οποία μας μεταφέρθηκε από πλήθος πολιτικών και πανεπιστημιακών παραγόντων, να αποχωρήσουμε άμεσα, διαφορετικά θα γίνει εισβολή της αστυνομίας.



Με βάση και αυτό το νέο στοιχείο, η απάντηση των καταληψιών που παραμένουν στο χώρο είναι ότι το Πολυτεχνείο δεν ανήκει στο υπουργείο Εσωτερικών και στην αστυνομία, δηλαδή στους δολοφόνους του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και τόσων άλλων ανθρώπων, για να τους το παραδώσουμε.


Το Πολυτεχνείο ανήκει στους αγωνιζόμενους και θα αποχωρήσουμε από αυτό όταν το αποφασίσουμε εμείς, όχι με εκβιασμούς και τελεσίγραφα, αλλά αποκλειστικά και μόνο με κινηματικά κριτήρια, με κριτήρια του κοινωνικού αγώνα.



NO PASARAN!



Κατάληψη Πολυτεχνείου

Προβοκάτσια, ίσως

Με κάθε μου επιφύλαξη αν πρόκειται για προβοκάτσια της αστυνομίας ή εξακριβωμένο γεγονός, αντιγράφω λίγο από το Greek Riots 2008:

Η προκαλούμενη και συνεχώς αυξανόμενη χρήση της προβοκάτσιας στην Ελλάδα, με την βοήθεια και την αλληλεγγύη των ΜΜΕ, συνεχίζεται …

Νωρίς σήμερα το πρωί, πυροβολήθηκε μια κλούβα των ΜΑΤ… Οι πρώτες δηλώσεις των υπευθύνων της Αστυνομίας, ήταν πως αυτή η κίνηση έγινε πιθανόν μέσα από το χώρο του Πανεπιστημίου. Το πρυτανικό συμβούλιο αποφάσισε, με το δεδομένο αυτό, να χρησιμοποιήσει την άρση του Πανεπιστημιακού Ασύλου, για να εξετάσει η Αστυνομία το αν το περιστατικό αυτό έγινε από εκείνο το χώρο...

Περισσότερα

freeze στο αεροδρόμιο

Προχθές είχαμε δύο freeze στο αεροδρόμιο "Ελευθέριος Βενιζέλος" εκτός από αυτό που έγινε στο Σύνταγμα στις 4 το απόγευμα το Σάββατο πριν από την απόθεση των σκουπιδιών στο δέντρο. Το ένα έγινε στο χώρο των αναχωρήσεων και το δεύτερο έγινε στο χώρο των καφέ. Δείτε τα βίντεο

Κείμενο που μοιράστηκε σήμερα έξω από το Πολυτεχνείο

Οδός Τοσίτσα 1Β

Στην οδό Τοσίτσα 1Β, ακριβώς δίπλα από το Πολυτεχνείο, οι ένοικοι της πολυκατοικίας, μην μπορώντας να αντέξουν την ατμόσφαιρα από τους τόνους τα δακρυγόνα των τελευταίων ημερών έχουν όλοι εξαγριωθεί και έχουν στραφεί εναντίον των μπάτσων.

Τους ζητούσαν λοιπόν να φύγουν, ή να σταματήσουν να πετούν δακρυγόνα, μια και στην πολυκατοικία μένουν πολλοί ηλικιωμένοι και μωρά που έχουν πολλά αναπνευστικά προβλήματα και με τα δακρυγόνα τίθεται σε κίνδυνο η ζωή τους. Το σημείο όμως δεν τους ευννοεί καθόλου, όσο όμορφο κι αν είναι αυτό το κομμάτι της Αθήνας, δίπλα στην οδό Μπουμπουλίνας και πίσω από το Αρχαιολογικό Μουσείο και το Πολυτεχνείο.

Και ο λόγος είναι ότι εκεί στη Μπουμπουλίνας είναι το κτήριο του Υπουργείου Πολιτισμού, το παλιό ιστορικό κτήριο των κρατητηρίων της ΕΣΑ επί χούντας, όπου βασανίστηκαν τόσοι πολίτες και όπου είχαν μεταφερθεί οι πρώτοι πολιτικοί κρατούμενοι στις 21 Απριλίου του 1967, μεταξύ των οποίων και ο Μίκης Θεοδωράκης. Το κτήριο αυτό στη μεταπολίτευση μετατράπηκε σε κτήριο γραφείων της κομματικής οργάνωσης Αθήνας του ΚΚΕ και όταν αυτό έφυγε από εκεί, στεγάστηκε το υπουργείο Πολιτισμού. Στην είσοδο αυτού του κτηρίου λοιπόν τις τελευταίες μέρες σταθμεύουν μόνιμα τα ΜΑΤ και από εκεί εφορμούν για να σκορπίσουν τον τρόμο στις γειτονιές των Εξαρχείων και να γεμίσουν την περιοχή χημικά. (Είναι καταπληκτικό το πώς η ζωή φέρνει κύκλους και τα πράγματα επιστρέφουν εκεί από όπου ξεκίνησαν, με τους παρακρατικούς να επιτρέφουν στο κτήριο που κάποτε ήταν το σπίτι τους!)

Οι ένοικοι λοιπόν της πολυκατοικίας, απηυδησμένοι από την τρομοκρατία δίπλα από την πόρτα τους, ανάρτησαν δίπλα στην είσοδο, με πρωτοβουλία μιας ενοίκου της πολυκατοικίας, μια αφίσα που κυκλοφόρησε τις τελευταίες μέρες στα Εξάρχεια και που καλούσε τους μπάτσους να τους αδειάσουν τη γωνιά.

Σήμερα το πρωί η αφίσα έλειπε. Κάποια καλά παιδιά, προφανώς από τη συμπαθή τάξη των ανεγκέφαλων μπάτσων την είχαν ξεκολλήσει. Όμως το μένος τους δεν έμεινε μόνο στη αφίσα. Μπήκαν στο εσωτερικό της πολυκατοικίας και έσπασαν το χρονοδιακόπτη που ρύθμιζε τα φώτα της εισόδου καθώς και τα εσωτερικά και εξωτερικά φώτα, με αποτέλεσμα οι κοινόχρηστοι χώροι της πολυκατοικίας να μείνουν στο σκοτάδι και σήμερα οι ένοικοι χρονιάρα μέρα και κυριακάτικα να ψάχνουν να βρουν ηλεκτρολόγο να τους φτιάξει τα φώτα.

Το σημείο που βρίσκεται η πολυκατοικία, δίπλα από το σημείο που σταθμεύουν οι μπάτσοι, δεν αφήνει καμμία αμφιβολία για το ποιος έκανε τη συγκεκριμένη ενέργεια, καθώς αν ήταν ο οποιοσδήποτε πολίτης θα τον συνελάμβαναν σίγουρα.

Όσο για τους ηλίθιους που επιτίθενται σε πολίτες μόνο και μόνο επειδή δεν μπορούν να βγάλουν το μένος τους αλλού, να ξέρουν ότι προκαλούν το κοινό αίσθημα και αποδεικνύουν σε όλους μας πόσο επικίνδυνοι για την δημόσια ασφάλεια είναι. Αποκαλύπτεται έτσι ότι η αστυνομία δεν είναι αυτή που φυλάει τον πολίτη, όπως θα έπρεπε. Αντίθετα είναι αυτή που τον επιβουλεύεται.