...ΚΑΙ αντίσταση κατά της Αρχής;

Πηγή: New Post

Στην είδηση αυτή που κάνει το γύρο διαδικτύου (προφανώς και της τηλεόρασης) δεν έχω να προσθέσω κάτι περισσότερο από την δυσθυμία του κόσμου ότι και πάλι "καπελώθηκε" η πορεία. Είναι αλήθεια πώς όσο ρομαντικό και να ακούγεται να σημαδεύεις με ένα τόξο την Βουλή, πρέπει να έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας πώς η ζωή δεν είναι κόμικς (μωρό μου) ούτε V For Vendetta. Οσο μαμαδίστικο κι αν ακούγεται αυτό που θα πω, μπορεί να είχε τραυματιστεί σοβαρά κανένα παιδάκι (ακόμα και αν πρόκειται για μπατσάκι) και τα πράγματα να εξελιχτούν στο χειρότερο. Ευτυχώς κάτι τέτοιο δεν διάβασα.

Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι ξεχνάω την αντίστοιχη αστυνομική βία και εγκληματικότητα την οποία επιμελώς τα δελτία ειδήσεων "ξεχνάνε" πολλές φορές να αναφέρουν. Και αλήθεια, πόσο διαφέρει το αποτέλεσμα ενός τόξου επί παραδείγματος από έναν αστυνομικό που πυροβολεί στον αέρα;

Θα σταθώ μόνο στις καταγγελίες που αποδόθηκαν στους συλληφθέντες, κυρίως σύμφωνα με εκείνη περί "αντίστασης Αρχής" η οποία όσο περνάει ο καιρός μου φαίνεται όσο γίνεται και ποιο σαρκαστική. Ξεκινώντας με ως Αρχή το απλό όργανο του κράτους (όχι το μπουζούκι) που δέρνει και βαράει με το "'ετσι θέλω" και καταλήγοντας στην Αρχές μιας κυβερνήσεως που και εκείνη κάνει ¨οτι θέλει" (η Τρόικα), πόσο παράλογη σας ακούγεται η οποιαδήποτε αντίσταση; Αντίσταση δεν μπορεί να θεωρηθεί και η ίδια η πορεία;

Θεωρώ πώς εδώ που φτάσαμε η αντίσταση κατά Αρχών (μιας και είναι αυτές που είναι) δεν πρέπει να θεωρείται παράπτωμα ή κατηγορία, αλλά υποχρέωση. Δεν ζούμε σε μια απόλυτα δημοκρατική κοινωνία, δεν είναι σωστές αυτές οι Αρχές τις οποίες έχουμε.

Περί χάους

Δεν είμαι τελείως κατά των καταλήψεων και ας θεωρούνται παράνομες σύμφωνα με τον νόμο. Δυσχεραίνουν κάποιες καταστάσεις (σίγουρα), δεν γίνονται με την έγκριση των ιδιοκτητών (σίγουρα) και εκβιάζουν καταστάσεις (σίγουρα). Το ζήτημα για να είσαι υπέρ ή κατά μιας κατάληψης αφορά τον σκοπό του σε ένα βάθος χρόνου.

Καταρχήν, μια κατάληψη ποτέ δεν είναι μόνιμη κατάσταση. Αν κλείσουμε για δύο λεπτά τον ήχο της τηλεόρασης και των χατζινολαοπρετεντέρηδων που μιλάνε τόσο εύκολα για το χάος που δημιουργείται και σκεφτούμε, η ζυγαριά χάους των εκβιασμών και ασυδοσίας γέρνει μακροχρόνια πολύ περισσότερο σε αυτά που το κράτος αποφασίζει για μάς παρά από το να μαζευτούν 250 άτομα μέσα σε μία Νομική αναταράζοντας για λίγο χρόνο τα νερά της κοινωνίας.

Χάος δεν είναι να σου παίρνει το σπίτι η τράπεζα; Χάος δεν είναι να μένει κάποιος χωρίς δουλειά; Χάος δεν είναι να σε θεωρούν λιγότερο άνθρωπο από τους άλλους επειδή μπήκες λαθραία ή να φοβάσαι μην σε πλακώσει ο μπάτσος ή ο κάθε μουρλαμένος χρυσαυγήτης έτσι και υψώσεις λίγο τους τόνους; Ποιό χάος έχει περισσότερη μονιμότητα;

Άργησα να αναφερθώ σε αυτά που γίνονται αυτή την στιγμή στην νομική επειδή το πράγμα είναι τρομερά μπερδεμένο και ευαίσθητο και κάθε μου απόφαση υπέρ η κατά δεν θα ήθελα να γίνει με την ίδια επιπόλαιη ευκολία που συναντάμε στα δελτία ειδήσεων. Όπως το βλέπω, με το να ανακατευτεί ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ έκανε δύο μεγάλα λάθη. Έδωσε το πάτημα στους εχθρούς του να μιλάνε για παρακίνηση σε βία (κάτι που φοβάμαι θα το πληρώσει στις επόμενες εκλογές) και δεύτερον ένα πάτημα να ενισχυθεί η φιλοφασιστική νοοτροπία.

Φιλοφασιστική και ρατσιστική νοοτροπία υπήρχε και καλλιεργείται φυσικά πολύ πριν από την κατάληψη στην Νομική, για να είμαστε ειλικρινείς και η απόφαση αυτών των 250 ατόμων (μετανάστες, λαθραίοι, δεν έχει τόση σημασία πώς τους πεις), δεν θα αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο σκέφτεται για αυτούς ο περισσότερος πληθυσμός. Το βλέπω από μεριά τους σαν μία λύση απόγνωσης, ή μία κραυγή σε οποιονδήποτε θελήσει να την ακούσει.

Ίσως το πιο σιχαμένο είναι η ξαφνική φιλευσπλαχνία που δείξαν όλα τα κανάλια μιλώντας για "άμοιρους", "κακόμοιρους", "δύστυχους" που τους εκμεταλλεύτηκε ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ για να κάνει το κομμάτι του. Πώς τάχα αυτός τους παρακίνησε και τους μάντρωσε λες και είναι πρόβατα προς σφαγή να μείνουν χωρίς φαΐ τόσες μέρες. Λες και μόνοι τους δεν είναι σε θέση να πάρουν αποφάσεις, λες και μιλάνε για άβουλα ανεγκέφαλα πλάσματα με μυαλό αμοιβάδας. Όχι. Το να αποφασίσεις να παραβλέψεις τον νόμο (που έτσι και αλλιώς δεν σε σέβεται) και να καθίσεις συνειδητά να υποστείς τις στερήσεις των φυσικών σου αναγκών για επιβίωση προχωρώντας σε απεργία πείνας είναι κάτι που δύσκολα το αποφασίζεις, χρειάζεται μεγάλα αρχίδια και για αυτό εμείς και ο κάθε φιλέσπλαχος Πρετεντέρης, ή μπάτσος, ή Παπουτσής, η Άδωνις οφείλουμε να τους βγάλουμε το καπέλο. Ο άνθρωποι τούτοι τίποτα άλλο παρά πρόβατα είναι, θέλουμε δεν θέλουμε είναι μέρος της κοινωνίας όπως αυτή έχει διαμορφωθεί σήμερα και πρέπει να ακουστούν.

The battle of Qasr El Nile Bridge 28/01/11 - Revolution of Egypt

The battle of Qasr El Nile Bridge 28/01/11 - Revolution of Egypt

Protesters fight a big battle at Qasr El Nile bridge - Cairo
Date 28/01/11
Time: 3:30 pm
Duration: 09:10s

Viva

Nice moral, and endurance of the Egyptian people.

Source unknown to me.

ΑΡΣΗ ΑΣΥΛΟΥ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

Εμεις οι 250 μετανάστες απεργοί πείνας, που είμαστε ήδη στην 3η ημέρα απεργίας στη Νομική, διεκδικώντας νομιμοποίηση ως αυτονόητο δικαίωμά μας, μαθαίνουμε για τις συζητήσεις που εξελίσονται γύρω από το αίτημά μας, τις ανακρίβειες , τα ψέματα και τη σκόπιμη διαστρέβλωση της αλήθειας. Δεν ξέραμε αν την κατάσταση ευθύνεται η κυβέρνηση ή τα ΜΜΕ, αλλά είναι απαράδεκτο την ώρα που εμείς έχουμε εκδώσει δελτία τύπου, είχαμε αφήσει ανοιχτό το χώρο απεργίας από την 1η μέρα στους δημοσιογράφους και έχουμε στείλει εκπροσώπους μας στην πανεπιστημιακή κοινότητα και την κυβέρνηση, να λέγονται όλα αυτά τα ψέματα. Έτσι λοιπόν, θέλοντας να βάλουμε τα πράγματα στην θέση τους και να μάθουν όλοι την αλήθεια, δηλώνουμε τα παρακάτω:

Δεν είμαστε αυτό που παρουσιάζεται από τα ΜΜΕ, οι καημένοι, οι πάμφτωχοι, χωρίς σπίτι, δουλειά και ρούχα μετανάστες κ.λ.π. Και σπίτια έχουμε και συγγενείς και δουλειές στις πόλεις που αφήσαμε πίσω μας. Δεν ψάχναμε κατάλυμα εδώ στην Αθήνα αλλά ήρθαμε για να παλέψουμε (όσο αντέξει ο οργανισμός μας) για τη νομιμοποίηση μας, τα δικαιώματά μας και για αξιοπρεπείς όρους ζωής. Δεν είχαμε σκοπό να ενοχλήσουμε κανένα. Από την αρχή ξέραμε ότι στο χώρο που θα μπαίναμε δε θα γινόντουσαν μαθήματα. Σεβόμαστε και πρστατεύουμε το χώρο που φιλοξενεί τον αγώνα μας και χαρήκαμε πολύ όταν πληροφορηθήκαμε ότι η σχολή λειτουργεί ξανά κανονικά. Αποφασίζουμε μόνοι μας και ανεπηρέαστοι μέσα από τις σνελεύσεις μας (των απεργών). Δεν κρύβεται κανένας ούτε μπροστά μας αλλά ούτε και πίσω μας. Και δεν δεχόμαστε καθοδήγηση από κανέναν! Ζητήσαμε βοήθεια και από ΄την αρχή στάθηκαν δίπλα μας Έλληνες και ξένοι αλληλέγγυοι και τους ευχαριστούμε πολύ για αυτό. Δε θα ξεχάσουμε ποτέ πόσο πολύ μας βοηθάνε σε αυτόν τον αγώνα  Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας σε όλους τους πρόσφυγες που αυτή τη στιγμή πραγματοποιούν απεργία πείνας με σκοπό τη νομιμοποίηση τους (προπύλαια και πολυτεχνείο) και ζητάμε από την κυβέρνηση να ικανοποιήσει τα αιτήματά τους. Σήμερα δεχτήκαμε πρόταση μετεγκατάστασης με συγκεκριμένους όρους. Οι βασικοί λόγοι για τους οποίους αυτή η μετεγκατάσταση είναι αδύνατη είναι οι εξής τρεις: α) Στον προτεινόμενο χώρο μπορουν να είναι μέσα μόνο οι απεργοί και όχι οι αλληλέγγυοι. β) Ο χώρος αυτός θα φρουρείται από την αστυνομία, γεγονός το οποίο όχι μόνο δε θα λύσει προβλήματα αλλά θα δημιουργήσει και εντάσεις. γ) Η προτεινόμενη λύση είναι μόνο προσωρινή και δεν δίνει μόνιμη λύση. Εμείς οι μετανάστες οι οποίοι αναγκαζόμαστε να περιπλανιόμαστε σε όλο τον κόσμο, δεν θέλουμε να αναγκαστούμε να περιπλανηθούμε και κατά τη διάρκεια της απεργίας πείνας. Ωστόσο δηλώνουμε ότι παραμένουμε ανοιχτά σε προτάσεις οι οποίες όμως θα πληρούν τους όρους του αγώνα μας. Ακόμα γνωρίζουμε ότι δεν συντρέχει λόγος ασύλου. Καλούμε λοιπόν την Κυβέρνηση να μην ασχολείται με αυτό το θέμα, αλλά να εστιάσει στο δίκαιο αίτημά μας και τη λύση του. Τέλος καλούμε όσους αλληλέγγυους το επιθυμούν να παραβρεθούν στη συγκέντρωση αλληλεγγύης , η οποία θα πραγματοποιηθεί αύριο το απόγευμα στις 6:00 έξω από τη Νομική σχολή. Ήδη αυτήν την ώρα η άρση του ασύλου είναι γεγονός. Το κέντρο της Αθήνας  γύρω από τη Νομική είναι αποκλεισμένο από τους μπάτσους και η κυκλοφορία απαγορεύεται σε οχήματα και πεζούς. (Στρατιωτικός νόμος είπατε?)   Σπέρνετε ανέμους, θα θερίσετε θύελλες κουφάλες.

Αποστόλης VS Oμίλου Φίλων Αστυνομίας

Άσυλα! (του Γιάννη Ιωάννου)

http://yannis-ioannou.com/2011/01/25/%CE%AC%CF%83%CF%85%CE%BB%CE%B1/

Εδώ, Παντελεήμονας! Εδώ, Παντελεήμονας!

"Σας μιλάει ο ελεύθερος Ραδιοφωνικός Σταθμός των Χρυσαγανακτισμένων (*) Κατοίκων Αγίου Παντελεήμονα!"

Μιας και τα φασιστάκια των Χρυσών Αυγών αποφάσισαν και αυτά να ζήσουν φαίνεται το "δικό τους Πολυτεχνείο" με την είσοδο των ιδίων και των ΜΑΤ μέσα στην εκκλησία του Παντελεήμονα! Ειρωνεία; Θεία Δίκη; Μια διεστραμμένη πραγματικότητα; Πάντως ήρθε η στιγμή επιτέλους να δούνε και από την ανάποδη τι θα πει εισβολή ενός κρατικού μηχανισμού καταστολής σε ένα άσυλο (αυτό που τόσα χρόνια υπερασπίζονταν). Αν και ένας εκκλησιαστικός χώρος παραμένει τόπος ασύλου τουλάχιστον από τα μεσαιωνικά χρόνια και κακώς εισέβαλαν τα ΜΑΤ αυτή τη φορά δεν θα είμαι τόσο αντικειμενικός στην κρίση μου μιας και δεν θα κάτσω να υπερασπιστώ τα χρυσαύγουλα που δεν είναι τίποτα περισσότερο από τραμπούκοι. Αν θέλουνε ας πετάξουν τα στυλίαρια να συζητήσουμε.

Το παρακάτω βίντεο ενώ ξεκινά με την καταγραφή των ΜΑΤ εναντίον του Μάξιμου κάνει και μια πολύ ωραία εισαγωγή στο εσωτερικό της εκκλησίας οπού μπορούμε να δούμε τους φιλήσυχους διαδηλωτές της Χρυσής Αυγής με στυλίαρια και καδρόνια!

Αν έγινε, καταδικαστέο όσο αφορά την αντιμετώπιση των ΜΑΤ απέναντι στον Μάξιμο, γέρος άνθρωπος όποιος και να είναι, αν και δεν βλέπω καμία επίθεση. Στην πραγματικότητα η κάμερα γυρνάει πολύ γρήγορα και ο καθένας μπορεί να υποθέσει ότι θέλει. Πάμε να δούμε δύο σκρίνσοτ από την συνέχεια του βίντεο...

(Σνάπ!)

(Σνάπ!)

Υψωμένα στυλιάρια και μάλιστα σε "ιερό έδαφος"; Μετά απορείτε γιατί σας λέμε τραμπούκους! Και παρακαλώ μην ακούσω οτί τα ίδια κάνουν και οι αναρχικοί, γιατί πρώτον δεν τα κάνουν όλοι οι αναρχικοί και δεύτερον οι χρυσαυγήτες, απεναντίας των αναρχικών είναι ένα νόμιμα εκλεγμένο κόμμα.

(*) Λογοκλεμένος όρος από το Jungle Report!

Χάιλ Αντιτρομοκρατική!

Όπως δήλωσε ο Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος στο «Βήμα»online, πολιτικός επιστήμονας που είχε εκλεγεί στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του ΣΥΝ αλλά είχε παραιτηθεί και είναι υπεύθυνος του πόρταλ Red Notebook (RNB) «λίγο μετά τις 4, βρέθηκα στη Φορμίωνος στο Βύρωνα. Ενας με πολιτικά μου προτασει περίστροφο, λέει ασφάλεια, και συγχρόνως βρίζει. Βλέπω ανθρώπους με κουκούλες να έρχονται προς τα πάνω μου. Αρχισα να φωνάζω βοήθεια γιατί ένιωθα ότι απειλούμαι. Νόμιζα ότι ήταν επίθεση από ακροδεξιούς. Επεσαν πάνω μου 3-5 άτομα για να με ακινητοποιήσουν. Οσο ήμουν κάτω, έλεγα το όνομά μου, ότι είμαι υποψήφιος διδάκτορας, ότι δουλεύω στο Ινστιτούτο Πουλατζά και ότι είμαι μέλος του ΣΥΝ. Τίποτα δεν τους σταμάταγε. Εφαγα ξύλο. Με έσπρωξαν σε ένα αμάξι, με έβριζαν με σκαιό τρόπο, μου έλεγαν θα μου κάνουν ένεση. Ενας είπε σε έναν άλλο ότι "φοβάται τους ακροδεξιούς η μ....α"».

Η συνέχεια απο το TVXS
Ακούστε και τον ίδιο απο την ραδιοφωνική Ελληνοφρένεια

Αν η υποκρισία ήταν εργόχειρο...

Μια καταπληκτική φωτοσοπιά από τον AntistaChef
Δείτε το επίσης από το Λες Μαλακίες
και από το aplotaria.gr

Ακόμα ένα τούβλο στον τοίχο του "Μεταναστευτικού"

Η κυβέρνηση σχεδιάζει την κατασκευή φράχτη στον Έβρο για να εμποδίσει την εισροή μεταναστών, αποκάλυψε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Χρήστος Παπουτσής, σε συνέντευξή του στο πρακτορείο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

"Έχουμε ένα συνολικό σχεδιασμό που υλοποιούμε αυτή την περίοδο. Όπως, η συνεργασία με τον ευρωπαϊκό οργανισμό Frontex για τη φύλαξη των συνόρων. Σχεδιάζουμε επίσης την αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό της Ελληνικής Ακτοφυλακής και στα χερσαία σύνορα τη δημιουργία ενός φράχτη για την αποτροπή των παράνομων μεταναστών", δήλωσε ο υπουργός.

Αντίστοιχο φράχτη έχουν σηκώσει οι ΗΠΑ στα σύνορα με το Μεξικό, ενώ υπό κατασκευή είναι και ο φράχτης που θα χωρίζει το Ισραήλ από την Αίγυπτο.

Ο Χρ. Παπουτσής εκτίμησε σε 200 με 250 άτομα των αριθμό των μεταναστών που περνούν καθημερινά τον Έβρο, αναζητώντας καλύτερη τύχη στην Ευρώπη. Μέσα στο πρώτο εννεάμηνο του 2010, ο αριθμός των μεταναστών που συνελήφθησαν να διασχίζουν τα χερσαία ελληνοτουρκικά σύνορα αυξήθηκε κατά 372%. Ανήλθαν σε 31.219, αντί 6.615 την αντίστοιχη περυσινή περίοδο. Η δραματική αύξηση αποδίδεται στην καλύτερη φύλαξη των θαλασσίων συνόρων από την ευρωπαϊκή δύναμη Frontex.

"Η κυβέρνηση έχει αποτύχει πλήρως στη μεταναστευτική πολιτική της, με δυσμενέστατες συνέπειες για την Ελληνική Κοινωνία και «ώρα προσπαθεί, με μεμονωμένα μέτρα, να διορθώσει τα αδιόρθωτα. Με ημίμετρα και 'μπαλώματα' του τύπου 'κατασκευή ειδικού φράκτη στον Έβρο', τα μεγάλα προβλήματα δεν λύνονται", δήλωσε σήμερα Κυριακή ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας Πάνος Παναγιωτόπουλος.

Πηγή: enet: "Η κυβέρνηση σχεδιάζει τείχος στον Έβρο"

Αν υλοποιηθεί το "Τείχος Παπουτσή" , αυτή η κυβέρνηση θα πάει πολύ καλά. Γιατί όχι μόνο δεν υπολογίζει πώς ένα υψωμένο τείχος δεν είναι μόνο τούβλα τσιμέντο και μπετά, αλλά σημαίνει χίλια δύο άλλα πράγματα, από παρεμπόδιση σε εκείνους που αναζητούν ένα άσυλο μέχρι τον δικό μας εγκλεισμό και την παγκόσμια κατακραυγή μας , όχι μόνο αγνοεί όλο το αίμα που χύνεται πάντα από κάποιο τέτοιο τείχος (γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να μην χυθεί), άλλα στρέφεται και εναντίον του ίδιου του φιλομεταναστευτικού προγράμματος της κυβέρνησης τους.

κύριε Παπουτσή, υψώστε ακόμα ένα τείχος του αίσχους και της ντροπής, και μην υπολογίζετε τις γνώμες και αντιρρήσεις. Στο κάτω κάτω έχετε τα ΜΑΤ για να τις καταστείλετε. Δείξτε πόσο πολύ "προστατεύετε τον πολίτη" χτίζοντας του τοίχους γύρω από το σπίτι του και φτιάξτε "εχθρούς" που θέλουν να εισβάλουν.

Ευτυχισμένο το 1984 σας, κύριε Παπουτσή, κύριοι της Κυβερνήσεως. Καλό Σοσιαλισμό και καλή Βαρβαρότητα!

Η εικόνα είναι του Enki Bilal, μια σειρά που είχε κάνει εμπνευσμένη από το Τείχος Του Βερολίνου.

Κάλαντα από την Κερατέα (Χριστούγεννα 2010)

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΣΚΟΡΠΙΣΑΝ ΠΑΝΤΟΥ
ΚΑΙ ΜΟΛΟΤΩΦ ΡΙΧΝΟΥΜΕ, ΝΤΟΥ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ ειι

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΜΕΣ’ΤΗΝ ΚΑΛΑΜΙΑ
…ΕΔΩ ΘΑ΄ΣΤΕ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ.

ΞΥΛΟ ΔΥΝΑΤΟ, ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΓΙΟΡΤΙΝΟ,
ΠΕΤΡΕΣ ΘΑ ΣΑΣ ΕΡΘΟΥΝ ΑΠ΄ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ
ΜΕΣΤΗΝ ΣΙΓΑΛΙΑ, ΑΝΑΒΕΙ Η ΦΩΤΙΑ
ΚΑΙ ΓΙΝΕΤΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΙΑ ΠΥΡΙΝΗ ΓΡΟΘΙΑ.

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΣΤ’ ΟΒΡΙΟΚΑΣΤΡΟ
ΚΑΙ ΧΤΥΠΑ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟ ΤΟ ΚΑΜΠΑΝΑΡΙΟ ειι

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΥ
ΚΑΙ ΞΥΛΟ ΘΑ ΦΑΤΕ ΚΑΙ ΜΕΙΩΣΗ ΜΙΣΘΟΥ.

…ΤΡΕΧΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΧΙΟΝΙΑ
ΗΡΘΑΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ ΑΠ’ΟΛΑ ΤΑ ΧΩΡΙΑ

ΜΕΣ’ΤΗΝ ΣΙΓΑΛΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΩΤΙΑ
ΠΑΡΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΤΟΥ ΝΑ ΕΙΝ’ΑΡΓΑ

ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΠΟΛΛΑ, ΘΕΛΟΥΝΕ ΧΥΤΑ
ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΣΕΙ, ΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ

ΠΟΥ’ΝΑΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ, ΤΑ ΦΑΓΑΝΕ ΚΑΙ ΑΥΤΑ
ΠΑΡΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΤΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ.

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΑΚΟΥΣΤΕΤΟ ΚΑΛΑ
ΕΣΕΙΣ ΤΡΩΤΕ ΤΟ ΞΥΛΟ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ειι

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ
ΕΔΩ ΘΑ ‘ΣΤΕ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ

Ευχαριστώ τον Ανώνυμο (25 Δεκεμβρίου 2010 12:54 π.μ.)
Τους στίχοι, βρήκα από εδώ

Μέσα απο την ΓΑΔΑ

Χαϊκού

Αν οι βουλευτές και τα ΜΜΕ
Έδειχναν αντίστοιχη ευαισθησία να καταδικάσουν
Το ξύλο που τρώει ένας διαδηλωτής με ένα πολιτικό
Τότε θα είχαμε μια δικαιότερη πολιτεία

Ήρθαν τα Χριστούγεννα

Πάει ένας μπάτσος στο πάρκο στα Εξάρχεια, με ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο κ ρωτάει: "Παιδιά, αυτό που να το βάλω?"

Του Antidrasex, μέσω Twitter

Hey Pigs!

Πηγή: Free Voice Network

Περισσότερες φωτογραφίες: Jungle Report-Γέμισε πράκτορες η Ευρώπη

Προειδοποίηση... Το παρακάτω κείμενο είναι πολιτικό

Είχα αποφασίσει ότι δε θα κατέβω στην πορεία για τη μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Αυτό μέχρι που άκουσα τα πρωτοφανή μέτρα απαγόρευσης κυκλοφορίας και αποκλεισμού του κέντρου για ένα εικοσιτετράωρο. Τότε αποφάσισα ότι θα κατέβω γιατί κανείς δε μπορεί να απαγορεύσει μια διαδήλωση. Πολλώ δε μάλλον μια κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ η οποία όταν ακόμα ήταν αντιπολίτευση εξαπέλυε μύδρους κατά της βίας και της καταστολής της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Πολύ περισσότερο ο ΓΑΠ ο οποίος είχε βγει στο δρόμο με το κερί στο χέρι για να συμπαρασταθεί για τη δολοφονία ενός παιδιού. Και δεν το λέω πουλώντας φτηνή πολιτική κριτική, μιλάω ειλικρινά.

Τα γεγονότα:

Είμαι μέλος της Νεολαίας Συνασπισμού και blogger. Κανόνισα να κατέβω στην πορεία της 6/12/2010 με δύο φίλους blogger και μιας κι εκείνοι είναι ανένταχτοι, βρεθήκαμε στο μπλοκ της Νεολαίας. Φτάσαμε στις 16.00 στα Προπύλαια και σχεδόν εξωθηθήκαμε να ξεκινήσουμε την πορεία όταν άρχισαν να γίνονται επεισόδια πίσω μας και άρχισαν να μας σπρώχνουν. Το κλίμα ήταν ήδη ασφυκτικό, είχαν πέσει δακρυγόνα. Δεξιά μας μια διμοιρία είχε ακινητοποιήσει ένα παιδί. Είχαμε κάνει αλυσίδες. Κάποιος πιο μπροστά φορούσε κουκούλα και έπειτα από επισήμανση την έβγαλε. Τα ΜΑΤ δίπλα περνούσαν σύροντας τα γκλοπ στα ρολά των καταστημάτων. Στρίψαμε στην Αιόλου, εκεί βρήκαμε έναν άνθρωπο πεσμένο στο πεζοδρόμιο με αίματα στο κεφάλι. Η πορεία συνεχίστηκε σχεδόν ομαλά, με τα ΜΑΤ να μας ακολουθούν κατά πόδας. Στο Σύνταγμα έπεσαν χημικά αλλά συνεχίσαμε. Μέχρι που φτάσαμε στο Πανεπιστήμιο, εκεί δεχθήκαμε τόνους -ληγμένων κατά πάσα πιθανότητα- χημικών. Δε γινότανε να αναπνεύσουμε. Προσωπικά δεν είχα ούτε καν μαντήλι να καλύψω τη μύτη μου, ούτε μαλόξ, τίποτα. Ο ένας φίλος είχε μαντήλι, κι ο άλλος μια μικρή αντιασφυξιογόνο μάσκα. Στρίψαμε στην Ιπποκράτους και μπορέσαμε να επιτέλους να αναπνεύσουμε. Αποφασίσαμε να πάμε προς ένα φιλικό σπίτι, η ώρα ήταν 18.00. Αρχίσαμε να κατεβαίνουμε την Ακαδημίας για να βρεθούμε Χαλκοκονδύλη και να πάρουμε(;) το λεωφορείο.

Στη Ζωοδόχου Πηγής είδαμε μέρος της πορείας να ανεβαίνει προς Εξάρχεια, μαζί και το μπλοκ της Νεολαίας. Μια διμοιρία ΜΑΤ προσπάθησε να διακόψει την άνοδο χωρίς κανένα προφανή λόγο. Πράγματι, διέκοψε την πορεία περνώντας από μέσα με γκλοπ προτεταμένα και στάθηκε από την άλλη πλευρά κοιτώντας τους διαδηλωτές και να χτυπώντας τις ασπίδες με τα γκλοπ, προκλητικά (λες και καταφέρανε να κάνουν κάτι, με σκοπό μάλλον να εξωθήσουν κάποιον στο σημείο να προχωρήσει σε ακραία συμπεριφορά και να βρουν αφορμή). Παρόλα αυτά δεν έγινε τίποτα, άδικος κόπος, τζάμπα η τζάμπα μαγκιά.

Αποφασισμένοι να συνεχίσουμε προς Χαλκοκονδύλη, κατηφορίσαμε την Ακαδημίας. Παντού σταθμευμένες μηχανές με αστυνομικούς ΔΙΑΣ και Δέλτα. Στην Κάνιγγος μια μεγάλη ομάδα ατόμων 25-30 άτομα βρισκόταν στη μέση του δρόμου. Ήταν ένα πλήθος με καλυμμένα τα πρόσωπα ως επί το πλείστον μαζί μια κοπέλα με περίεργο dress code. Φωνάξανε προς τους αστυνομικούς. Η αρχική εντύπωση ότι τους προκαλούν μου έφυγε όταν άρχισαν να δείχνουν όλοι μαζί προς μία κατεύθυνση και αρκετοί αστυνομικοί τους προσπέρασαν οδεύοντας εποχούμενοι προς την κατεύθυνση που έδειξαν. Και οι τρεις κοντοσταθήκαμε αναγνωρίζοντας ότι πρόκειται για ασφαλίτες. Έβγαλα το κινητό και τράβηξα δύο φωτογραφίες (πολύ κακής ποιότητας ομολογουμένως) ενώ κι εκείνοι είχαν κοντοσταθεί έτοιμοι να μας ζητήσουν το λόγο. Αν μέχρι τότε είχα αμφιβολία για το αν πρόκειται για ασφαλίτες, τις ξεπέρασα εντελώς. Η ομάδα είχε πάρει το δρόμο για το Πολυτεχνείο μέσω της οδού Τζωρτζ.

Στη Γ’ Σεπτεμβρίου βλέπαμε να περνάει το μπλοκ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και κάποιοι τελευταίοι από την πορεία τους οποίους στη συνέχεια άρχισαν να κυνηγούν με μηχανές και διαλύθηκαν στα γύρω στενά. Μερικοί διαδηλωτές σταμάτησαν στο αστυνομικό τμήμα Ομόνοιας(!), Γ’ Σεπτεμβρίου και Βερανζέρου. Λίγο πιο πάνω έπιασαν ένα παιδί. Είχαν μαζευτεί 3 περιπολικά και καμιά εικοσαριά μηχανές. Του φώναξα να μου πει το όνομά του για να μιλήσω με κάποιον στη νομική βοήθεια, αλλά δε μου απάντησε. Έβγαλα τη φωτογραφική, απροκάλυπτα πια, και φωτογράφισα. Πίσω μου δύο μεσήλικες άκουσα να λένε «πορεία έχουν πάλι οι αναρχικοί». Μάταια, μάλλον, προσπάθησα να τους εξηγήσω ότι είναι πορεία μνήμης και δεν ήμασταν μόνο αναρχικοί. Απέναντι ακριβώς είδαμε γνωστή δικηγόρο την οποία πλησιάσαμε να ρωτήσουμε αν μίλησε με το παιδί και η οποία μας απάντησε αρνητικά. Χώρισαν οι πορείες μας, η δικηγόρος πήρε το δρόμο προς τα Εξάρχεια.

Μπροστά στο αστυνομικό τμήμα Ομόνοιας, στη διασταύρωση με την Γ’ Σεπτεμβρίου βρισκόταν ένα αρκετά μεγάλο πλήθος ασφαλιτών. Αποφασίσαμε να πάμε να φωτογραφίσουμε. Μπήκαμε με τον ένα εκ των δύο στο κατάστημα το οποίο εξυπηρετούσε το αστυνομικό τμήμα και ήταν το μόνο ανοιχτό που βρήκαμε, για να πάρουμε νερό. Καθυστερήσαμε όσο μπορούσαμε. Βγαίνοντας έξω κοντοσταθήκαμε ίσως λίγο παραπάνω από όσο θα περνούσαμε απαρατήρητοι κι έπειτα από 15 δευτερόλεπτα ήρθε ένας αρχι-ασφαλίτης (απ’ ότι κατάλαβα από το hands free) και ζήτησε από το φίλο μου να του δείξει τις φωτογραφίες που έβγαζε. Το όργανο του είπε ότι θα του τις σβήσει επιτόπου και θα του κάνει και χάρη γιατί αλλιώς θα πάει μέσα, τον ψιλοέβρισε (άντε,τον χοντροέβρισε). Πετάχτηκε κι ένας από τους υπόλοιπους (οι οποίοι περισσότεροι δεν είχαν πάρει χαμπάρι γιατί μάλλον μιλούσανε για μπάλα ή για καμιά πέτρα που πέταξαν στην πορεία) και του είπε σε άπταιστα ελληνικά «ρε! γιατί με φωτογραφίζεις; Εγώ σε φωτογραφίζω;». Σχεδόν δεν κατάλαβα για πότε τον πήραν και για πότε τον φόρτωσαν στο βανάκι να τον πάνε στη ΓΑΔΑ

Οι σκέψεις μου

Δε μου πέρασε καν από το μυαλό να μιλήσω γιατί θεώρησα ότι δεν υπάρχει λόγος να υπερασπιστώ το φίλο μου ενώ ΔΕΝ έχει κάνει κάτι παράνομο. Φοβήθηκα ότι αν παρέμβω θα δημιουργήσω πρόβλημα ενώ δεν υπήρχε. Από ότι φάνηκε όμως δε χρειάζεται να υπάρχει πρόβλημα για να μαζέψουν κάποιον. Ο μοναδικός μου φόβος από εκεί κι έπειτα ήταν να μην του φορτώσουν κάτι άλλο. Ο, τιδήποτε, για την αντιασφυξιογόνο μάσκα, δεν ξέρω.

Πώς μπορούν να σου δημιουργήσουν πρόβλημα για να σου κάμψουν το ηθικό; Μήπως και φοβηθείς και την επόμενη φορά δε φωτογραφήσεις, δεν κατέβεις στην πορεία ή δεν πας στα Εξάρχεια. Η δημοσιογραφία πολιτών και η παρατήρηση δεν απαγορεύεται, δεν απαγορεύεται να έχεις τα μάτια σου ανοιχτά. Καλύπτουμε δημοσιογραφικά μια πορεία που τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης είτε δε θέλουν είτε αδιαφορούν να καλύψουν. Αρέσκονται να μεταδίδουν με τις ώρες τρομολαγνικά ρεπορτάζ της Σέχτας Επαναστατών αδιαφορώντας για την τρομοκρατία που η Κυβέρνηση έχει εγκαθιδρύσει με το Μνημόνιο. Για την τρομοκρατία της καθημερινότητας που σου κόβει τα όνειρα, σου διαλύει κάθε ελπίδα. Δείξε μου Πρετεντέρη, Σόμπολε για τους χιλιάδες απολυμένους και την τρομοκρατία των τραπεζών με την ίδια θέρμη που λες για την κούπα του τρομοκράτη της Σέχτας! Δείξε το γουρουνόμορφο εκείνο δημόσιο υπάλληλο που απειλεί νέα παιδιά ότι θα είναι οι νέοι Γρηγορόπουλοι! Δείξε μου τον κάθε άνθρωπο που βγαίνει στο δρόμο για να διαμαρτυρηθεί γιατί του αφαιρούν τα κεκτημένα του… Μη μου δείχνεις τη σαπίλα σου…

Δημόσιους υπαλλήλους φωτογραφίζαμε -χωρίς διακριτικά κιόλας. Δημόσιοι υπάλληλοι που, αν θέλετε, τους πληρώνουμε όλοι μας και έχουμε το δικαίωμα να ελέγχουμε τα τι κάνουν. Προχθές προσήχθησαν κοντά 90 άτομα, πόσοι από αυτούς τελικά είχαν κάνει κάτι για το οποίο έπρεπε βάσει νόμου να προσαχθούν; Σας θυμίζω «κύριοι» ότι δεν είμαστε σε πόλεμο για να χρησιμοποιείτε τέτοια βια… ή μήπως τελικά είμαστε;

Το ιδανικό για σας θα ήταν να μην έχει κανείς πολιτική σκέψη. Να δέχονται αμάσητα ο,τι σκουπίδια πλασάρετε. Δυστυχώς για σας, δεν είναι έτσι.

Η εικόνα του Οδυσσέα από εδώ

"ΖΗΤΩ Ο ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ!"

Απόσπασμα από τα πρακτικά της Βουλής, της 7/12/2010:

(τα bold δικά μου)

Update: Μέσω του teleologikos, έχουμε και το οπτικοακουσικό τεκμήριο:

""ΣΠΥΡΙΔΩΝ-ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

Θέλω να αναφερθώ για ένα λεπτό μόνο επί προσωπικού, αν και λείπει η κα Διώτη. Απ’ ό,τι κατάλαβα, η κα Διώτη κατήγγειλε ότι οι δυνάμεις των ΜΑΤ χθες, ευρισκόμενες έξω από τα γραφεία της νεολαίας του Συνασπισμού, έκαναν διάφορα πράγματα, τα οποία εγώ προσωπικά αδυνατώ να πιστέψω ότι τα έκαναν, όπως ότι έδερναν, έβριζαν κ.λπ. τους νεολαίους του Συνασπισμού. Μεταξύ των άλλων, κατήγγειλε η κα Διώτη, που ελπίζω να έρθει στην Αίθουσα μέχρι τη λήξη της ομιλίας μου, ότι οι δυνάμεις των ΜΑΤ φώναζαν: «Ζήτω ο Άδωνις Γεωργιάδης!». Μάκη Βορίδη, έλεγαν: «Ζήτω ο Άδωνις Γεωργιάδης!».

Θέλω να ευχαριστήσω τις δυνάμεις των ΜΑΤ, εάν το έκαναν αυτό και θέλω να παρακαλέσω τη νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ, εάν διαθέτει σχετικό βίντεο, να μου το αποστείλει, για να το ανεβάσω αμέσως στην ιστοσελίδα μου. Θεωρώ ιδιαιτέρως μεγάλη μου τιμή που οι ηρωικοί άντρες των ΜΑΤ, που προασπίζονται τη Δημοκρατία μας, όπως και χθες, από τους γνωστούς κάφρους που σπάνε τα πανεπιστήμια, τις περιουσίες των ανθρώπων, που σπάνε τα μάρμαρα και τα πεζοδρόμια και τα κάνουν ύλη για σφεντόνες, που πετάνε μολότοφ και κάνουν όλα τα υπόλοιπα που είδαμε και χθες, αυτές οι δυνάμεις των ΜΑΤ να προστατεύουν όλους εμάς από αυτούς τους κάφρους. Είναι δε εξαιρετικά σημαντικό να θυμόμαστε ότι αυτό εδώ το Κοινοβούλιο θα είχε καεί, εάν οι ηρωικές δυνάμεις των ΜΑΤ δεν είχαν διασώσει τον Δεκέμβριο του 2008 αυτό το κτήριο από τον εμπρησμό από παρομοίους κάφρους. Υπό την έννοια αυτή, λοιπόν, είναι ιδιαιτέρως τιμητικό για μένα, εάν πράγματι οι δυνάμεις των ΜΑΤ φώναζαν: «Ζήτω ο Άδωνις Γεωργιάδης!». Παρακαλώ πολύ να μου το στείλετε το σχετικό βίντεο, για το αναρτήσω αμέσως στην ιστοσελίδα μου.

Θα μπορούσε να απαντήσει και ο κ. Δρίτσας, φυσικά, για τη σχετική καταγγελία της κας Διώτη.

Βλέπω ότι ήρθε η κα Διώτη. Ελπίζω να με ακούσατε, κα Διώτη.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Στο θέμα του νομοσχεδίου ελάτε.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ-ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Όχι, έχει σημασία, κύριε Πρόεδρε.

Κυρία Διώτη, εάν διαθέτετε βίντεο με την πράξη που είπατε –φαντάζομαι ότι η νεολαία Συνασπισμού θα είχε κάποιου είδους κινητό τηλέφωνο- να το αποστείλετε αμέσως να το αναρτήσω στην ιστοσελίδα μου…

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Τέλειωσε η παρέκβασή σας.

ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: …διότι το θεωρώ εξαιρετικά μεγάλη μου τιμή οι δυνάμεις των ΜΑΤ να επιβραβεύουν τη δική μου προσπάθει

Η ειρωνεία είναι ότι Προεδρεύων είναι ο ... Βύρων Πολύδωρας!

Η απάντηση του Άδωνη είναι σε αυτήν την παρέμβαση της Ηρώς Διώτη η οποία αναφέρεται και σε αυτό το "συμβάν" έξω από τα Δικαστήρια:

-UPDATE by ΥΚ-



Βίντεο από τον σοβαρό τραυματισμό του Γραμματέα Νεολαίας Συνασπισμού

Γιατί η επέτειος της δολοφονίας Γρηγορόπουλου θα πρέπει να γίνει θεσμός

Αν και ο Γρηγορόπουλος δεν είναι το πρώτο ή το μοναδικό θύμα μιας αστυνομικής αυθαιρεσίας και χωρίς καμία πρόθεση από μεριά μου να ξεχάσω άλλες ανάλογες περιπτώσεις, θεωρώ την δική του λίγο πιο σημαντική ώστε να αρχίσουμε να μιλάμε για το συμβάν αυτό ως ένα σύμβολο και αποφεύγοντας να το στοχοποιήσουμε μόνο στο όνομα του Αλέξη. Γιατί το τελευταίο πράγμα που φαντάζομαι να ήθελε ο ίδιος (και τώρα οι συγγενείς του) είναι να γίνει σύμβολο εξέγερσης. Καλύτερα να μιλήσουμε απλά για το συμβάν γιατί από μόνο του αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό.

Έχουμε να κάνουμε ουσιαστικά με ένα παιδί θύμα. Γιατί κάποιος στα 15 του δεν έχει διαμορφώσει ακόμα μια σταθερή ιδεολογία ή κάποια σταθερά πιστεύω και του αρέσει να παίζει με αυτά. Σαφώς παίρνει κάποιες βάσεις από το σπίτι, σαφώς και επηρεάζεται από τον περίγυρό και τους φίλους του, όμως δεν μπορείς να πεις οτί είναι αρκετά ώριμος ακόμα ώστε να τα αφομοιώσει ή να τα απορρίψει. Τα λέω αυτά γιατί ήμουν 15 και θυμάμαι τον εαυτό μου. Και θυμάστε και εσείς τον εαυτό σας πόσο πιο ευάλωτοι ήμασταν σε περισσότερες επιρροές από αυτές που δεχόμαστε σήμερα. Και αυτή είναι η πρώτη σύγκριση των δικών μας 15 με του δολοφονημένου.

Δεν θα μπορούσες εύκολα να το κατατάξεις στα συνηθισμένα θύματα αστυνομικής βίας. Δεν ήταν αντιεξουσιαστής, δεν ήταν αναρχικός, ούτε ο τύπος που θα πάει να κάνει τσαμπουκά, ώστε να πεις εύκολα "πήγαινε γυρεύοντας". Ήταν ένας συνηθισμένος emo με όλη την φροντίδα και την υπερπροστασία της εύπορης οικογενείας του, αλλά με τις καλλιτεχνικές ανησυχίες και την ελαφρά επαναστατικότητα που μπορεί να έχει ένας πιτσιρικάς στα 15 του ο οποίος βρέθηκε την λάθος ώρα και την ακατάλληλη στιγμή (θα μου πείτε υπάρχει σωστή και κατάλληλη ώρα για ένα έγκλημα;) για να πάρει τον φίλο του από τα Εξάρχεια και να πάνε να διασκεδάσουν σε ένα πάρτι έχοντας μαζί το δώρο που θα χάριζε στον εφηβικό ερωτά του. Αυτά και μόνο διευρύνουν ακόμα περισσότερο το ποσοστό εκείνων που αγανάκτησαν με τον τρόπο δολοφονίας του όταν η συγκεκριμένη "αποκλίνουσα συμπεριφορά" συνάντησε τον "θα-σου-δείξω-γω" μπάτσο.

Ο "θα-σου-δείξω-γω" μπάτσος ήταν αναμφισβήτητα ένας διαταραγμένος ψυχολογικά άνθρωπος, όχι πολύ διαφορετικός από εκείνους τους ψυχολογικά διαταραγμένους που επειδή η πολιτεία τους έδωσε ένα κουμπούρι, αισθάνονται την ανάγκη να το αδειάσουν στον οποιονδήποτε αντιμιλήσει ή δεν σεβαστεί την εξουσία τους και που χωρίς καμία αναστολή ή ενοχή ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ θεωρούν και δουλειά τους κάτι τέτοιο. ( "Μαράκι φάτε γιατί θα αργήσω, κάτι έγινε στην δουλειά", τηλεφώνησε το κτήνος στην γυναίκα του, αφού ξάπλωσε στο έδαφος τον πιτσιρικά). Και μέχρι σήμερα, με μια ποινή ισόβια και δύο δικηγόρους που παραιτήθηκαν από την υπόθεση πριν τον αναλάβει ο μεγαλοδικηγόρος του δεν φαίνεται να έχει μετανιώσει. Μιας και μιλάμε για αποκλίνουσες συμπεριφορές.

Και όμως. Ούτε ο "θα-σου-δείξω-γω" ήταν ο μοναδικός μέσα στην αστυνομία. Κατά την άποψη μου και ελπίζω να συμφωνείτε, υπάρχουν ακόμα αστυνομικοί μέσα στο σώμα που αν δεν "μας δείξουν" τώρα, ίσως "μας δείξουν" σε κάποια επόμενη φορά. Τουλάχιστον, όσο δεν κάνει κάτι το κράτος για να τους ελέγξει, όσο τους δίνει την άδεια να κρατάνε κουμπούρι, όσο τους εκπαιδεύει στρατιωτικά και όχι με σκοπό να υπηρετούν σεβόμενοι τον πολίτη.

Να λοιπόν, που φτάνουμε σε ένα κράτος το οποίο δίνει την άδεια να δολοφονούνται άνευ λόγου αθώοι συμπολίτες που θα μπορούσαν να είναι ο καθένας μας. Και να που το κράτος τόσο αδιαφορεί για αυτό, ώστε την επομένη ημέρα η εκλεγμένη κυβέρνηση του αρνείται να πάρει την οποιαδήποτε ευθύνη. Αν δεν θέλουμε να ξαναγίνει αυτό πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος να το θυμόμαστε και να μην το επαναλάβουμε. Να ένας λόγος που χρειαζόμαστε μια τέτοια επέτειο. Όχι για να θυμόμαστε τον συγκεκριμένο πιτσιρικά ή τον μπάτσο, αλλά για να μην ξεχάσουμε ποτέ το σοκ που προκάλεσε σε όλο τον ελληνικό χώρο η προηγούμενη αδιαφορία μας.

Εδώ όμως και για να το κάνουμε ποιο επίσημο όπως είναι ας πούμε η επέτειος του Πολυτεχνείου, υπάρχει το εξής εμπόδιο. Πρέπει το κράτος να είναι συμμέτοχο. Γιατί με το Πολυτεχνείο τα πράγματα μοιάζουν ποιο καθαρά και ποιο ξέχωρα. Τότε είχαμε χούντα, τάνκς και έναν κουραμπιέ να μας το παίζει από μόνος του πρωθυπουργός και τώρα έχουμε κοινοβουλευτική δημοκρατία με εκλεγμένο πλέον τον κουραμπιέ μας. Αποποιούμαστε κάθε ευθύνη της επταετίας. Όμως, με μια επέτειο σαν αυτή της δολοφονίας τα πράγματα περιπλέκονται. Ζητάμε από το ίδιο σύστημα που συνεχίζει να οπλίζει παρανοϊκούς να καταλάβει το λάθος της και μετανιωμένο να δώσει την άδεια για μια τέτοια επέτειο. Δυστυχώς αυτό είναι ακόμα πολύ δύσκολο και φαινομενικά εκείνο έχει όλα τα ατού με το μέρος του. "Η δολοφονία ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό" ,θα αποφανθεί. "Τον δράστη ανέλαβε τώρα η δικαιοσύνη. Τι θέλετε τώρα και μας σπάτε τα μαγαζιά; ...ΞΟΥ!".

Τελειώσαμε λοιπόν; Δεν έχουμε εμείς κανέναν άσο στο μανίκι για να τους πετάξουμε; Όχι, για μια στιγμή! Να τος! Οι πορείες που κάναμε, η φασαρία, τα επεισόδια ακόμα και αν σπάσανε μερικές βιτρίνες, όλα αυτά δεν πήγανε στον βρόντο. Εξαιτίας όλων αυτών ακούστηκε τόσο πολύ η αγανάκτηση μιας ολόκληρης χώρας, που επιτέλους δολοφόνος σαν αυτόν τον αστυνομικό που με μια συνηθισμένη αντιμετώπιση σε 5 με 10 χρόνια θα ήταν ξανά έξω, τώρα εκτίει ισόβια σαν οποιονδήποτε φονιά παρόλο τον μεγαλοδικηγόρο του! Και αυτό είναι κάτι!

Και αυτό είναι που πρέπει να κρατήσουν εκείνοι που δεν καταλαβαίνουν το γιατί μια επέτειος. Πώς και αυτή ακόμα η μνήμη της οργής που έσπρωξε λίγο πιο μπροστά την δικαιοσύνη δεν πήγε χαμένη ούτε και πρέπει να σβήσει. Σημαντικό να την θυμόμαστε ώστε να αναπυρώνεται σε κάθε παρόμοιο περιστατικό μέχρι εκείνα με το καλό σταματήσουν.

Κοιτώντας ήδη τα δυο κεράκια πάνω στην τούρτα, κάνω την παραπάνω ευχή και τα σβήνω...Φού!

Ευχαριστήριο μήνυμα:

Για την χτεσινή επέτειο για το θανάτο του Α. Γρηγορόπουλου θα ήθελα να ευχαριστήσω τους εξής:

• Την ποσότητα χημικών και δακρυγόνων που έριξε η Ελλ.Αστυνομία, την εισβολή των ΜΑΤ μέσα στο μετρό της Ομόνοιας, την προσαγωγή ανθρώπων στην ΓΑΔΑ εκτός πορείας για ασήμαντη αφορμή.
  
• Τους μπαχαλάκηδες που δώσανε αφορμή να γίνουν πολλά από τα παραπάνω. Πότε θα καταλάβουν πώς δεν θέλει και πολύ από μεριά των αστυνομικών για να έχουμε έναν νέο "Αλέξη"; Πότε θα καταλάβουν πως από μεριά τους δεν θέλει πολύ για να έχουμε μια καινούρια "Marfin"; (Ολο το άρθρο από την Εnet) (*)
  
• Τα ΜΜΕ που αφού επικεντρώθηκαν και πάλι στα επεισόδια δείχνοντας πως για αυτούς τα μπάχαλα είναι ποιο σημαντικά από το να θυμόμαστε τι μπορεί να κάνει η ασυδοσία της αστυνομίας αφιέρωσαν το υπόλοιπο βράδυ να μας μιλάνε για την γιάφκα των Πυρήνων της Φωτιάς.
  
• Εκείνους που δεν κατέβηκαν, δεν ήταν εκεί, δεν φάγανε δακρυγόνα ούτε είδαν τον κόσμο να γιουχάρει τους μπάχαλους και πίσω από κομπιουτεράκι τους έχουν άποψη εκ του ασφαλούς για τους "αναρχοναζίδες" και τον Αλέξη Γρηγορόπουλο.

(*Ας ευχηθούμε να ζήσει ο άνθρωπος...)

ΜΑΤ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ 6 12 2010, από το PrezaTV

Τους εύχομαι καλές γιορτές και του χρόνου.

-UPDATE-
Μπλιάχ!

Είμαστε όλοι 15

ΣΗΜΕΡΑ, Δευτέρα 6/12, ώρα 16:00.
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

Δύο χρόνια πέρασαν από την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Δύο χρόνια και αν δεν ξεχάστηκε, ακόμα συζητιέται αν πρόκειται για "μεμονωμένο περιστατικό" ενός παρανοϊκού μπάτσου, αν έπρεπε η όχι ο Αλέξης να ήταν στα Εξαρχία, αν η σφαίρα ήταν εξοστρακισμένη και ένα σωρό άλλα.

Για μένα δεν είναι ο Γρηγορόπουλος. Ούτε ο Κορκονέας. Ποτέ δεν ήτανε. Μπορεί να αποδόθηκε δικαιοσύνη για το συγκεκριμένο συμβάν αλλά η αυθαιρεσία των αστυνομικών δεν έχει λήξει.

Σήμερα στα Προπύλαια δεν πρέπει να πάμε μόνο για τον Αλέξη, αλλά για τον κάθε Αλέξη, Τάσο, Νίκο, Γιώργο, Μαρία, Κατερίνα, Παύλο κλπ που θα συνεχίζουν να πέφτουν θύματα αυτής της ασυδοσίας.

Είμαστε, ήμασταν και θα είμαστε κάποια στιγμή όλοι 15 χρονών.